تبليغاتX
انجمن پزشکی کوهستان ایران - امداد و نجات کوهستان

چرا بهمن در کوهستان اتفاق می افتد؟

هر سال در سراسر جهان بیش از یک میلیون بهمن اتفاق می افتد. وقوع بهمن رخدادی طبیعی در کوهستان است. در کوه های ایران نیز این روند وجود دارد و در فصل های زمستان و بهار شاهد سقوط بهمن های بسیاری هستیم. در کوهستان شمال تهران نیز هر سال بهمن اتفاق می افتد که متاسفانه باعث مرگ تعدادی از هموطنان می شود.

مهمترین عامل ایجاد بهمن چیست؟

خود شما! بر اساس آمار بیشترین بهمن هایی که سبب آسیب و یا کشته شدن انسان ها شده اند، توسط خود آنها ایجاد شده است. زمانی که هشدارها جدی گرفته نشود. زمانی که عوامل محیطی موثر بر وقوع بهمن به خوبی شناخته نشود یا به آنها توجه نشود. وقتی یک اسکی باز از پیست اسکی خارج می شود تا بر روی برف های نکوبیده اسکی کند. یا یک کوهنورد از مسیر مشخص شده صعود خارج می شود تا بر روی برف ها از خود ردی به جای بگذارد و…

بهمن چگونه اتفاق می افتد؟

بهمن با حرکت توده های برف بر روی شیب، زمانی که شرایط ناپایداری بر روی شیب داشته باشند و با تحریک یک عامل خارجی مانند: (وزن برف تازه باریده، باد، وزن یک کوهنورد و…) ایجاد می شود. وقوع بهمن تابع شرایط محیط مانند: بستر برف، شدت و جهت باد، میزان برف تازه، عدم اتصال کریستال های برف تازه باریده به برف قدیمی، گرم شدن در طول روز، شیب نامناسب و… است. با حضور این عوامل کنار یکدیگر امکان وقوع بهمن به شدت افزایش می یابد.

انواع بهمن

بهمن انواع گوناگونی دارد، اما به دو شکل بهمن پودری و بهمن قالبی است، بر اساس آمارها بیشترین قربانیان بر اثر وقوع بهمن قالبی کشته شده اند.

بهمن پودری: توده ای از برف است که کریستال های آن به هم نچسبیده اند. این بهمن بیشتر در هنگام طوفان یا بلافاصله بعد از آن ایجاد می شود. این بهمن شکلی شبیه ^ را بر روی شیب ایجاد می کند.

بهمن قالبی: به دلیل شکست یه لایه برف بهم پیوسته روی یه لایه برف ضعیف قبلی ایجاد می شود. وجود یک خط شکست مشخص در بالاترین بخش بهمن (تاج بهمن) ساده ترین را شناخت این نوع بهمن می باشد.

مهمترین عوامل وقوع بهمن کدامند؟

۱- شیب و عوارض منطقه
۲- آب و هوا منطقه
۳- نحوه لایه بندی برف
۴- انسان ها

۱شیب و عوارض منطق: شکل شیب نیز تاثیر زیادی در وقوع بهمن دارد. بیشتر بهمن های قالبی در شیب های محدب ایجاد شده اند.

مناسب ترین شیب برای ایجاد بهمن بین ۳۰ تا ۴۵ درجه (شیب بحرانی) است و بیشترین تعداد بهمن در این شیب اتفاق افتاده است.

۲- آب و هوای منطقه: هر چه برف تازه ببارد احتمال رخداد بهمن بیشتر می شود، یا می تواند حجم زیادی از برف را در یک شیب به روی هم انباشته کند و خطر بهمن را افزایش دهد. همواره اولین روز آفتابی بعد از چند روز هوای برفی خطرناک ترین زمان برای رخداد بهمن است.

دمای پائین، همراه با ریزش برف باعث می شود تا برف تازه تحکیم پیدا نکند و برف تازه مستعد وقوع بهمن باشد. همچنین افزایش زیاد دمای هوا، برف را شل می کند و باعث می شود تا برف استحکام خود را از دست بدهد و احتمال وقوع بهمن افزایش یابد. بهمن های قبلی که در اطراف شما اتفاق افتاده اند، حجم زیاد بارش برف تازه (۲۰ سانتیمتر یا بیشتر) برف تازه که در حال بارش است (۲ سانتیمتر در ساعت یا بیشتر) نشان دهنده افزایش احتمال وقوع بهمن است.

۳- نحوه لایه بندی برف: در طول فصل زمستان برف تازه در معرض عواملی مانند: باد و دمای متغیر هوا در (روز و شب) است، به همین دلیل به شکل لایه های متفاوتی با استحکام متفاوت بر روی شیب قرار می گیرد. نحوه لایه بندی برف بر روی شیب تاثیر بسیار زیادی بر وقوع بهمن دارد. یک لایه برف تازه بر روی یک بستر ناپایدار می تواند سبب لغزش لایه رویی و وقوع بهمن شود.

۴- انسان ها: وقوع بهمن ناشی از بخت و اقبال نیست، بلکه نتیجه تصمیم انسان ها است! بر اساس آمار گردآوری شده، بیش از ۹۰% از بهمن ها که منجر به مرگ یا صدمه شده اند، توسط انسان ها ایجاد شده اند. انسان ها به دلایل متعددی مانند: (نحوه تصمیم گیری، عدم اگاهی و آموزش نامناسب، نگرش و عادت های نادرست، عدم انتخاب مسیر صحیح و…) علایم هشدار دهنده وقوع بهمن را نادیده می گیرند و با تصمیم گیری نادرست سبب وقوع بهمن می شوند.

شرایط مستعد وقوع بهمن معمولا” چگونه است؟

یک شیب تند که نزدیک خط الراس است و در سایه قرار دارد. همچنین حجم زیادی از برف تازه که توسط باد در آن انباشته شده است.

اگر شاهد سقوط بهمن روی دیگران بودید:

◄ شما نباید یک قربانی دیگر باشید! تشخیص دهید که آیا ورود شما به منطقه وقوع بهمن، ایمنی شما را به خطر می اندازد یا نه؟
◄ زمان بسیار حیاتی است، شما تنها کسانی هستید که می توانید در اولین ۱۵ دقیقه حیاتی پس از وقوع بهمن به قربانی کمک کنید.
◄ اگر محیط ایمن بود، آخرین نقطه رویت فرد را شناسایی کنید و در مسیر سقوط بهمن با چشم به دنبال قربانی بگردید.
◄ اگر در سطح بهمن قربانی را نیافتید با استفاده از روش های جستجو با سوند بهمن و یا با استفاده از (دستگاه های الکترونیکی) به دنبال وی بگردید.

اگر خودتان گرفتار بهمن شدید:

◄ فریاد بکشید و سایر افراد را آگاه سازید.
◄ همه تجهیزات (کوله پشتی، باتوم، کلنگ و…) را از خود جدا کنید.
◄ سعی کنید خود را به سمت کنارهای بهمن بکشید.
◄ سعی کنید یکی از دستانتان را در مقابل صورت قرار دهید و زانو ها را به سمت سینه خم کنید تا فضای بیشتری برای تنفس در اختیار داشته باشید.
◄ اگر نور خورشید را می بینید، سعی کنید خودتان را تکان دهید و به بالای برف بکشید، در غیر این صورت انرژی خود را ذخیره کنید.
◄ آرام باشید و به تنفس خود نظم دهید.

همواره به یاد داشته باشید:

◄ در هنگام اجرای برنامه کوهنوردی به همه تغییرات محیط توجه داشته باشید، تغییر در شرایط برف و دمای محیط آن می تواند نشان دهنده افزایش خطر وقوع بهمن باشد.
◄ اجتناب از وقوع بهمن و یا زنده ماندن بعد از رخداد آن، نیاز به داشتن دانش در مورد بهمن و دلایل و شرایط وقوع، تجربه صعود در مسیرهای برفی و انتخاب مسیر صعود و فرود صحیح دارد.

تالیف: غلامرضا فتحی ویراستاری: ا. منصوری منبع: سنگنوشته های مهزیار و با تشکر از وبلاگ منوا

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در سه شنبه دوم اسفند 1390 و ساعت 14:11 |
توصیه های مهم در شرایط هوای سرد زمستان در اجرای برنامه کوهنوردی

انجمن پزشکی کوهستان ایران: به منظور رعایت نکات ایمنی و حفظ جان و جلوگیری از آسیب های موضعی و کلی در شرایط سرما و بارش زمستانی نکات ذیل را به خاطر سپرده و در شرایط بحرانی به طور جدی به کار ببرید.

1- قبل از اجرای برنامه و رفتن به منطقه مورد نظر از طریق مختلف از شرایط جوی، موقعیت منطقه و مسیر رفت و برگشت کسب اطلاع نموده و آشنایان و نزدیکان را در جریان قرار دهید.

2- پوشاک و تجهیزات متناسب با برنامه و برخورد با شرایط سخت را به همراه داشته باشید.

3- پوشاک اضافی و یدک داخل کوله را در کیسه های ضد آب و یا پلاستیک محکم عایق بندی نمایید تا رطوبت به آنها نفوذ نکند.

4- مقداری جیره غذایی ذخیره از قبیل شیر خشک، کشمش، خرما خشک، انجیر خشک، مغز بادام، تخمه، کشک خشک، آدامس، چای خشک و نسکافه را در بسته بندی جداگانه به همراه داشته باشید.

5- چراغ پیشانی و باطری یدک، شمع بی اشک، وسایل گرما زا، بهداشتی و دارویی و وسایل ضروری دیگر از قبیل فندک، کبریت ضد نم و قدری روزنامه را فراموش ننمایید.

6- در هنگام صعود و یا برگشت سعی نمایید از گروه و یا دیگر کوهنوردان جدا نشوید تا در صورت ضرورت بتوانید از دیگران کمک بگیرید.

7- پوشاک تن را اگر خیس شده در جای امنی عوض کرده و لباس خشک بپوشید.

8- در شرایط سرمای سخت بخصوص توام با وزش باد هرگز دستکش را از دستتان بیرون نیاورید. زیرا در کمترین زمان ممکن دچار سرمازدگی آنی انگشتان خواهید شد.

9- کفش نامناسب با فصل سرد و تنگ باعث سرما زدگی پاها خواهد شد پس به انتخاب کفش مناسب و ضد آب بودن آن توجه خاص داشته باشید.

10- از مسیرهای عادی و پاکوب شده عبور نمایید و سعی نکنید مسیر دیگر را انتخاب کنید مگر از تجربه لازم برخوردار باشید.

11- با دقت و  هوشیاری مراقب اوضاع جوی منطقه باشید و به محض فرا رسیدن ابرهای تیره و وزش باد از صعود منصرف شده و راه برگشت را در پیش گیرید.

12- در شرایط بحرانی با حفظ خونسردی ولی با سرعت عمل بیشتر به نقطه امنی بروید یا اگر ممکن است برگردید.

13- همواره به علایم راهنما و هشدار دهنده در طول مسیر توجه کنید و هر نوع عارضه طبیعی و مصنوعی آشکار مسیر را جهت برگشت صحیح به خاطر بسپارید.

14- در صورت ریزش برف و یا باران شدید از ادامه صعود در شرایط دشوار منصرف شوید.

15- اگر پوشش شما کافی نبوده و احساس سرما نمودید به منظور جلوگیری از سرما زدگی، پیوسته بدن را به فعالیت وادار نمایید و از بی تحرکی جداً بپرهیزید، زیرا در این صورت سرما به بدن غلبه کرده و شما را در خطر جدی قرار می دهد.

16- در صورت وجود مه فاصله با نفر دیگر را به حداقل برسانید و همواره از مسیر پاکوب شده حرکت نمایید و نگذارید همراهتان از شما جدا شود و در صورت اجبار توقف کنید تا به شما بپیوندد.

17- وجود مه در منطقه باعث محدودیت و اشکال در دید و شنوایی، جهت صدا و حتی تنفس می شود و انسان فاصله را تشخیص نداده و در تشخیص مسیر نیز ممکن و گاه تا 180 درجه در انتخاب مسیر دچار اشتباه شده که عاقلانه ترین تصمیم برگشت به سوی پایین و یا رفتن به نقاط امن می باشد.

18- نگذارید عضوی از بدنتان خیس شود زیرا انرژی و گرما از همان نقطه بیرون آمده و شما را دچار کمبود انرژی و خستگی زودرس می نماید.

19- زمان و شرایط صعود را طوری تنظیم نمایید که حداقل یکساعت قبل از غروب آفتاب به محل امنی رسیده باشید و گرنه بعد از غروب آفتاب به یکباره هوا سرد شده و ممکن است شما را به سرما زدگی دچار نماید.

20- به اصل ریزه خواری یعنی هر بار خوردن و آشامیدن به مقدار کم ولی پیوسته را به خاطر داشته باشید.

21- از غرور بیجا بپرهیزید و به توصیه های افراد با تجربه و آگاه در منطقه توجه نمایید.

22- همواره کلاه مناسب به سر داشته و در صورت ممکن جلو بینی و دهان را با پوشاک مناسب بپوشانید تا دچار مشکلات ریوی و از دست دادن آب و انرژی نشوید.

23- اگر در مکانی مجبور به توقف شدید پیوسته و درجا با حرکات مناسب و ملایم خود را گرم نگاه داشته و از حرکت دادن انگشتان پاها و دست ها غافل نشوید زیرا هر چه قدر بدن بی حرکت بماند به همان اندازه دمای عمومی بدن افت می نماید و شما را با خطر  جدی سرمازدگی روبه رو می کند.

24- از مسیرهای با شیب تند سنگی و یخ زده با دقت و احتیاط و با حواس جمع عبور نموده و از کمک به یکدیگر غافل نشوید.

25- در شرایط وجود ابر تیره و افزایش باد مراقب صاعقه باشید به خصوص اگر صدای جرقه خفیف را روی ابزار فلزی همراه شنیدید و یا موهای سر و دستتان سیخ سیخ شد فوراً راه پایین آمدن و رفتن به نقاط امن مثل پناهگاه باشید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه بیست و نهم بهمن 1390 و ساعت 12:46 |

مبانی و جستجو و نجات(بخش چهارم):

تدوین: دکتر ابوالفضل جوادی
عضو انجمن پزشکی کوهستان ایران

انجمن پزشکی کوهستان ایران: تا کنون سه بخش از زنجیره مقالات « مبانی جستجو و نجات » نوشته دکتر ابوالفضل جوادی را به خوانندگان گرامی تقدیم کرده ایم. اکنون چهارمین بخش از این مجموعه مقالات را زیر عنوان « تیم های نجات، تئوری جستجو و رفتار گمشدگان » به کوه نوردان و نجاتگران کوهستان تقدیم می کنیم.

تيم‌‌هاي جستجو:

در يك رويكرد كلي ، مأموريتها ي جستجو به سه دسته‌ي هوايي ، آبي و زميني تقسيم مي‌شوند كه طبعاً هر  يك ،‌تيم مناسب خويش را مي‌طلبد . پس تيم‌هاي جستجو مي‌توانند هوايي ،‌آبي يا زميني باشند . جستجوي زميني ، بخش بزرگي از مأموريت‌هاي جستجو را در بر مي‌گيرد كه مي‌تواند در محدوده شهر يا طبيعت باشد. جستجوي شهري با سگ ،‌ توسط تيمي مركب از يك سگ و يك مربي انجام مي‌گيرد . جستجوي شهري الكترونيك نيز نياز به تيمي مركب از يك جستجو گر و يك زنده‌ياب آوار دارد . براي جستجو در طبيعت ، تيم‌هاي جستجوي سريع و خطي وجود دارند . تيم سريع نخستين تيم جستجو است كه به منظور افزايش سرعت كار ،‌ از طرح عملياتي استاندارد یا SOP ( Standard Operation Plan)استفاده مي‌كند . تيم خطي ، آخرين انتخاب براي يافتن سوژه است و بخاطر نفرات زياد‌،‌ معمولا آثار سوژه را از بين مي‌برد . « تيم همسان » شامل تعدادي از منابع يكسان جستجو ( مثلاً سگهاي بهمن و مربيان آنها ) است كه شبكه ارتباطي و فرمانده واحد دارند .    «تيم مشترك » شامل تعدادي از منابع مختلف جستجو ( مثلاً سگ ، رد زن ،‌بالگرد ، موتوسوار و...) است .

 تيم‌‌هاي نجات :

 در يك رويكرد كلي، مأموريتهاي نجات در سه حيطه سطح، عمق و ارتفاع انجام می گیرند كه طبعاً  هر يك ،‌تيم مناسب خويش را مي‌طلبد.  تيمهاي نجات در سطح، كليه ماموريت هاي نجات در سطح را كه شامل نجات در سطح آبها و خشكي ها مي شود، انجام مي دهند. اين ماموريت ها عموماً ساده و بي نياز از اقدامات پيچيده فني مي باشند. تيم هاي نجات در عمق، بيشتر به اقدامات نجات در اعماق طبيعت مانند غارها و همچنين سازه هاي عميق همچون چاه ها، معدن ها و ... مي پردازند. تيم هاي نجات در ارتفاع نيز ماموريت هاي نجات در ارتفاعات طبيعي و سازه هاي بلند مانند دكلها، برج ها، تله كابين ها و ... را انجام مي دهند. تيم هاي نجات در عمق  و ارتفاع، ويژگي هاي همانندي دارند كه از جمله آنها مي توان به نجات با طناب ( و نه كار با طناب! )،  غلبه بر نيروي جاذبه، عملیات در شرايط ناپايدار يا معلق و رويارويي با شرايط دشوار محيطي(سرما، توفان، كولاك و...) اشاره كرد.

 تيمهاي جستجو و نجات:

بيشتر ماموريتها، شامل هر دو فرايند جستجو و نجات مي شوند. بنا براين در بيشتر موارد تيم جستجو و تيم نجات به صورت هماهنگ و در قالب يك تيم (تيم جستجو و نجات)عمل مي كنند.

تئوري جستجو:

 تئوري جستجو همزمان با جنگ جهاني دوم و بر پايه اصول احتمالات شكل گرفت . اين تئوري اكنون كمال و قوام يافته است و در همه  مأمور‌يتهاي جستجو به كارگرفته مي‌شود. براي درك بهتر تئوري جستجو ، نخست بايد با چند تعريف آشنا شويم :

 - احتمال محيط یا POA ( ( Probability of Area: يعني احتمال حضور سوژه در منطقه مورد نظر .

- احتمال سوژه یا POD ( Probability of Detection ) : يعني احتمال پيدا شدن سوژه توسط تيم جستجو ، به شرطی كه سوژه در منطقه جستجو باشد .

- احتمال موفقيت یا POS ( Probability of Success ) : يعني احتمال موفقيت مأموريت جستجو كه برابر با حاصل ضرب احتمال محيط و احتمال سوژه است . مثلاً اگر احتمال حضور سوژه در قسمتي از منطقه كه اكنون در حال جستجوي آن هستيم ۶۰% ( ۶۰% = POA ) و احتمال پيدا كردن وي با فرض حضور درآن منطقه ۹۰% (۹۰% POD = ) باشد ، در اين صورت احتمال موفقيت مأموريت و پيدا شدن سوژه برابر ۵۴% است ( ۵۴% = ۹۰% × ۶۰% = POS). توجه به اين دو نكته بسيار ضروري است :

۱/ اگر منابع مناسب و مؤثري را براي جستجو انتخاب كنيم ، احتمال سوژه  افزايش مي‌يابد ودرصورتي كه سوژه در منطقه حضور داشته باشد ، شانس مشاهده او بالا مي‌رود.

۲/ اگر منطقه عمليات را بخوبي تقسيم كنيم و با اولويت بندي منطقي جستجو نماييم ، احتمال محيط(POA) افزايش مي‌يابد و شانس حضور سوژه درمحل جستجو بيشتر مي‌شود . بنابراين با محدود كردن و تقسيم بندي درست و متناسب منطقه جستجو و اعزام منابع مناسب جستجو ( جستجو گر ، تجهيزات ،‌ سگ ، خودرو و .... ) در نهايت احتمال موفقيت مأموريت جستجو به حداكثر مي‌رسد.

رفتار فرد گمشده :

تمامي اطلاعات سودمندي كه در مرحله تحقيق در مورد سوژه گرد آوري مي‌شود « پرونده‌ سوژه » را تشكيل مي‌دهد . اين اطلاعات براي ما امكان پيش بيني رفتار سوژه را در منطقه عمليات فراهم مي‌كند . پيش‌بيني رفتار سوژه موجب صرفه‌جويي قابل توجهي در زمان و منابع جستجو مي‌گردد و احتمال موفقيت مأموريت را بالا مي‌برد . براي دست يابي به پيش بيني‌هاي دقيقتر، افراد گمشده را به روش‌هاي متعددي رده بندي كرده‌اند . گمشدگاني كه در هر يك از اين رده‌ها يا گروه‌ها قرار مي‌گيرند ، عموماً رفتار يكساني نشان مي‌دهند .

مهمترين معيارهاي رده ‌بندي يا عوامل موثر بر رفتار سوژه را مي‌توان چنين بر شمرد :

- شرايط عمومي فرد گمشده در زمان گم شدن

- عوارض ، خطرات و ويژگي‌هاي منطقه

- شخصيت عمومي سوژه

- وضعيت آب و هوا در منطقه

- شرايط جسمي و سطح آمادگي سوژه

- ميزان تجارب سوژه در محيط‌هاي مشابه

 رده‌بندي‌هاي زيادي براي گمشدگان وجود دارد ولي گروههاي زير تقريباً در تمامي رده‌بنديها مشاهده مي‌شوند :

- گروه كودكان : كه در صورت گم شدن رفتارهاي مشابهي نشان مي‌دهند .

- گروه سالمندان : كه رفتارهاي ويژه سن و شرايط جسمي خود را دارند .

- افراد مجرب ( شكارچيان ، كوه‌نوردان و ... )

- افراد دچار عقب ماندگي ‌ذهني يا اختلالات رواني

- ....

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه بیست و نهم بهمن 1390 و ساعت 12:37 |

معاون عملیات سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر:

بكارگیری سیستم اطلاعات جغرافیایی، جان مصدومان حوادث را نجات می دهد:

1390/11/26 - 00:13

انجمن پزشکی کوهستان ایران: تهران - معاون عملیات سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر گفت: بكارگیری سیستم اطلاعات جغرافیایی ( GIS‌ ) برای نجات جان مصدومان انواع حوادث طبیعی و غیرطبیعی ضروری است.

' حیدر حیدری ' روز دوشنبه در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی ایرنا، افزود: این سیستم قادر به تولید، پردازش، تحلیل و مدیریت اطلاعات جغرافیایی یا اطلاعات مكانی محل وقوع حادثه و سانحه است.

وی افزایش توانایی های مدیران بحران جهت اتخاذ تصمیمات مناسب و استفاده از اطلاعات بهینه و مطلوب در فرآیند تصمیم گیری و هدایت عملیات های امداد و نجات و امدادرسانی حوادث و سوانح بزرگ و پیچیده را از كاركردهای این سیستم عنوان كرد.

با تشکر از وبلاگ کلکچال

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1390 و ساعت 15:6 |

تدوین: دکتر ابوالفضل جوادی

عضو انجمن پزشکی کوهستان ایران

انجمن پزشکی کوهستان ایران: هر سال در فصل های زمستان و بهار، شاهد ریزش بهمن هایی در مناطق گوناگون کشورمان هستیم که برخی از آنها، موجب بروز سانحه و مرگ فرد یا افرادی می شوند. کوه نوردان، تنها قربانیان سوانح بهمن نیستند اما بخش قابل توجهی از این قربانیان را تشکیل می دهند. هدف این نوشتار، پرداختن به شیوه های کنترل بهمن و نقش دستگاه های دولتی و دیگر سازمان های مرتبط با راه و ترابری، ورزش های کوهستانی و زمستانی، جستجو و نجات و ... در پیشگیری ازسوانح بهمن نیست.

بلکه در این نوشتار می خواهیم به واپسین حلقه از زنجیره عوامل پیدایش و ریزش بهمن یعنی « عامل انسانی » بپردازیم. در واقع می خواهیم ببینیم چرا و چگونه گروهی از کوه نوردان « درشرایط نامناسب » از « جای نامناسب » سر در می آورند و خود را گرفتار « مرگ سپید » می کنند.

سوانح بهمن را می‌توان از دیدگاه علت‌های انسانی پیدایش آنها، به دو دسته تقسیم کرد: شماری از سوانح بهمن پیامد ناآگاهی افرادی هستند که با رفتار نادرست موجب ریزش بهمن و گرفتاری خود یا دیگران می‌شوند اما در برخی از سوانح بهمن، رد‌پای کسانی را می‌یابیم که در مورد این پدیده، آگاهی‌های نسبی داشته‌اند یا حتی آموزش‌های تخصصی دیده‌اند.

در این دسته از سوانح بهمن، افراد خطرات بهمن را بخوبی (یا حداقل تا حدودی) می‌شناسند ولی همچنان به پیش ‌روی در محدوده بهمن ادامه می‌دهند و معمولا موجب ریزش بهمن می‌شوند.

در حوزه بهمن شناسی و نجات از بهمن، این موضوع را زیر عنوان «عامل انسانی» بررسی می‌نمایند. عامل انسانی عموما به سه صورت در پیدایش سوانح بهمن نقش بازی می‌کند:

۱- شخص یا اشخاص نسبت به مخاطرات بهمن نا آگاه و بی اطلاع اند و به همین دلیل گرفتار بهمن می شوند.

۲ - فرد یا افراد گرفتار نسبت به خطر ریزش بهمن و پیامدهای آن آگاهی دارند ولی توجهی به مخاطرات و پیامدهای بهمن نمی‌کنند و با پیش‌روی در محدوده بهمن موجب بروز سانحه می‌شوند.

۳- افراد به خاطر اتکای بیش از اندازه به توانایی‌های خود در پیش‌بینی، پیش گیری، بقا و نجات از بهمن و در واقع به دلیل اعتماد به نفس نامتناسب و غیر منطقی گرفتار سانحه می‌شوند.

در مورد افرادی که نا آگاهانه گرفتار بهمن می‌شوند مسئله روشن است اما چرا افراد صاحب نظر و باتجربه در سوانح بهمن جان می‌بازند؟ علت را باید در این اصل جستجو کرد که بین گردآوری یا داشتن اطلاعات از یک سو و تصمیم‌گیری درست از سوی دیگر، همواره فاصله قابل توجهی وجود دارد. به بیان دیگر داشتن اطلاعات ضروری، شرط لازم برای گرفتن تصمیم درست است ولی شرط کافی نیست.

فرایند تصمیم‌گیری و قضاوت درست و دقیق، مراحل و گام‌هایی دارد که باید آنها را فرا گرفت و تمرین کرد. تصمیم‌گیری و داوری درست و دقیق در شرایط حساس و بحرانی، فرایندی علمی و منطقی است اما از آنجایی که ما انسان‌ها، به شدت احساساتی و عاطفی هستیم، بیشتر تصمیم هایمان بر پایه عواطف، احساسات و باورهایمان شکل می‌گیرند و کمتر به واقعیات توجه می‌کنیم. ما باید یاد بگیریم و تمرین کنیم که برای تصمیم‌گیری درست نیاز به یک «سامانه تصمیم‌گیری» داریم.

داشتن اطلاعات برای گرفتن تصمیم درست کافی نیست. پردازش اطلاعات و تجزیه و  تحلیل منطقی آنها اهمیت بیشتری دارد. برای زنده ماندن در محدوده بهمن، و هر محیط طبیعی دیگر، باید حتی الامکان از تصمیم‌گیری و قضاوت بر پایه عواطف، احساسات و پیش داوری‌ها خودداری کنیم و به تصمیم‌گیری درست و منطقی بر پایه واقعیات و در چارچوبی اصولی و علمی روی بیاوریم.

عوامل انسانی کدام اند؟


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در پنجشنبه بیستم بهمن 1390 و ساعت 12:54 |

بخش چهارم مقاله مبانی جستجو و نجات 

تدوین: دکتر ابو الفضل جوادی

عضو انجمن پزشکی کوهستان ایران

تا کنون سه بخش از زنجیره مقالات « مبانی جستجو و نجات » نوشته دکتر ابوالفضل جوادی را به خوانندگان گرامی تقدیم کرده ایم که علاقه مندان می توانند آنها را در آرشیو مقالات بیابند. اکنون چهارمین بخش از این مجموعه مقالات را زیر عنوان « تیم های نجات، تئوری جستجو و رفتار گمشدگان » به کوه نوردان و نجاتگران کوهستان تقدیم می کنیم. در ضمن از همه صاحب نظران حوزه نجات می خواهیم که با ارسال مقالات خود، سهمی شایسته در توسعه و بهبود دانش همگانی در این زمینه ایفا نمایند.

« تیم کارشناسی کوه نیوز »

تيم‌‌هاي جستجو:

در يك رويكرد كلي ، مأموريتها ي جستجو به سه دسته‌ي هوايي ، آبي و زميني تقسيم مي‌شوند كه طبعاً هر  يك ،‌تيم مناسب خويش را مي‌طلبد . پس تيم‌هاي جستجو مي‌توانند هوايي ،‌آبي يا زميني باشند . جستجوي زميني ، بخش بزرگي از مأموريت‌هاي جستجو را در بر مي‌گيرد كه مي‌تواند در محدوده شهر يا طبيعت باشد. جستجوي شهري با سگ ،‌ توسط تيمي مركب از يك سگ و يك مربي انجام مي‌گيرد . جستجوي شهري الكترونيك نيز نياز به تيمي مركب از يك جستجو گر و يك زنده‌ياب آوار دارد . براي جستجو در طبيعت ، تيم‌هاي جستجوي سريع و خطي وجود دارند . تيم سريع نخستين تيم جستجو است كه به منظور افزايش سرعت كار ،‌ از طرح عملياتي استاندارد یا SOP ( Standard Operation Plan)استفاده مي‌كند . تيم خطي ، آخرين انتخاب براي يافتن سوژه است و بخاطر نفرات زياد‌،‌ معمولا آثار سوژه را از بين مي‌برد . « تيم همسان » شامل تعدادي از منابع يكسان جستجو ( مثلاً سگهاي بهمن و مربيان آنها ) است كه شبكه ارتباطي و فرمانده واحد دارند .    «تيم مشترك » شامل تعدادي از منابع مختلف جستجو ( مثلاً سگ ، رد زن ،‌بالگرد ، موتوسوار و...) است .

 تيم‌‌هاي نجات :

در يك رويكرد كلي، مأموريتهاي نجات در سه حيطه سطح، عمق و ارتفاع انجام می گیرند كه طبعاً  هر يك ،‌تيم مناسب خويش را مي‌طلبد.  تيمهاي نجات در سطح، كليه ماموريت هاي نجات در سطح را كه شامل نجات در سطح آبها و خشكي ها مي شود، انجام مي دهند. اين ماموريت ها عموماً ساده و بي نياز از اقدامات پيچيده فني مي باشند. تيم هاي نجات در عمق، بيشتر به اقدامات نجات در اعماق طبيعت مانند غارها و همچنين سازه هاي عميق همچون چاه ها، معدن ها و ... مي پردازند. تيم هاي نجات در ارتفاع نيز ماموريت هاي نجات در ارتفاعات طبيعي و سازه هاي بلند مانند دكلها، برج ها، تله كابين ها و ... را انجام مي دهند. تيم هاي نجات در عمق  و ارتفاع، ويژگي هاي همانندي دارند كه از جمله آنها مي توان به نجات با طناب ( و نه كار با طناب! )،  غلبه بر نيروي جاذبه، عملیات در شرايط ناپايدار يا معلق و رويارويي با شرايط دشوار محيطي(سرما، توفان، كولاك و...) اشاره كرد.

تيمهاي جستجو و نجات:


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در دوشنبه هفدهم بهمن 1390 و ساعت 13:32 |


 

انجمن پزشکی کوهستان ایران: كوه نوردي و كوه پيمايي ورزشي است كه شخص را با شرايط آب و هوايي مختلف مواجه مي‌كند. ممكن است كوه نورد در فصل تابستان به فاصله يك يا دو روز از درون شهرهاي گرم به داخل دره‌ها و قله‌هاي پوشيده از يخچال‌هاي طبيعی و محيط‌ هاي سرد پا بگذارد و يا در زمستان از محيط سرد قابل تحمل به مناطق بسيار سرد و يخبندان برسد و فعاليت خود را نظير صعود به قله‌ها يا سنگ‌نوردي بر روي ديوارهاي سنگي و ديواره‌هاي يخي آغاز كند.


بنابراين حفظ گرماي بدن و جلوگيري از نفوذ سرما به داخل بدن از اصول حفظ و نگهداري سلامت بدن است. سرمنشأ بسياري از بيماري‌هاي كوهستان نظير ادم‌ريوي، ذات‌الريه، هايپوترمي و ... سرما است. در اين مقاله انجام بعضي از كارها براي حفظ گرماي بدن و بعضي از كارها براي جلوگيري از نفوذ سرما به داخل بدن در موقعيت‌هاي مختلف توصيه مي‌شود.

از آنجايي كه فصل زمستان نماد اصلي سرماست بيشتر توجه ما به اين فصل بوده و نمونه‌های ارايه شده نيز مربوط به اين فصل مي‌باشند هرچند كه سرماي شديد بعضي از مناطق در فصول ديگر هم وجود داشته و به زمستان ختم نمي‌شود.


1- هنگام حركت و صعود
گرم بودن بدن مهم‌تر از گرم شدن در مقابل آتش است. بنابراين زماني كه احساس مي‌كنيد بدن شما سرد مي‌شود لباس مناسب بر پوشش قبلي اضافه كنيد و لباسي بپوشيد كه گرماي بدن شما را حفظ كند و سرماي محيط خارج نيز به بدن شما نفوذ نكند.

 

گرماي بدن از قسمت يقه ی لباس ‌ها و گردن به مقدار زيادي خارج مي‌شود پس با بستن زيپ لباس‌ها گرما را درداخل آنها حفظ كرده و از خارج شدن گرما و ورود هواي سرد به داخل لباس‌ها و در نهايت بدن جلوگيري نماييد. پارچه‌هاي نخي و كتاني بخار آب بدن را فورا جذب مي‌كنند و زماني كه اين نوع لباس‌ها در اثر فعاليت كوه‌نورد خيس مي‌شوند با كمي وزش باد عمل تبخير در آنها انجام مي‌گيرد و مقداري گرما را از محيط خود كه بدن انسان است مي‌گيرند.

 

بنابراين بدن احساس از دست دادن گرما يا احساس سرما مي‌كند. مدتي طول مي‌كشد تا لباس‌هاي نخي و مرطوب خشك شوند و به همان ميزان نيز بدن به مدت طولاني گرماي خود را از دست مي‌دهد. بنابراين سعي كنيد هنگام حركت، بدن بيش از حد معمول گرم نشود تا عرق كند زيرا پس از ايستادن لباس‌هاي خيس از عرق در اثر عمل تبخير گرماي بدن را مي‌گيرند و سبب سرد شدن بدن تا حد از كار افتادن و انقباض موقت عضله‌ها نيز مي‌شوند.

 

اگر هنگام حركت احساس گرما مي‌كنيد دكمه لباس يا زيپ لباس خود را باز كنيد تا قبل از گرم شدن بيش از حد، و عرق كردن بدن گرماي اضافي داخل لباس خارج شود و شما احساس راحتي كنيد. بيشترين گرماي بدن از منطقه سر برهنه خارج مي‌شود پس براي جلوگيري از اين عمل گذاشتن كلاه توصيه مي‌شود و اگر كلاهي باشد كه بتوان گوش‌ها را نيز بپوشاند بهتر است.


مواظب وزش باد باشيد. باد به سرعت گرماي بدن را خارج كرده و سرما ايجاد مي‌كند پوشش ضدباد يا بادگير از اين عمل جلوگيري مي‌كند بايد توجه داشت كه هرچه باد شديدتر باشد ميزان سرماي ايجاد شده روي بدن بيشتر خواهد بود. سعي كنيد لباس شما خشك باشد. لباس‌‌هاي خيس گرماي داخل لباس را زودتر از لباس خشك خارج مي‌كند. لباس بايد هواي داخل را خارج كند و به اصطلاح تنفس داشته باشد.

 

بنابراين در انتخاب لباس توجه به اين نكته بسيار مهم و ضروري است پوشيدن لباس‌هاي ضدآب در بارش‌ باران‌هاي سنگين مانع نفوذ آب مي‌شوند ولي از داخل عرق مي‌كنند ولي لباس‌هاي ضدباران و ضدباد كه مانع عرق كردن بدن مي‌شوند. در چنين مواقعي بهتر است از اين گونه لباس‌ها استفاده شود تا لباس‌هاي صددرصد ضدآب.

 

دستكش‌هاي چرمي گرم‌تر از دستكش‌هاي پشمي است و گرماي كمي از طريق دست و نوك انگشتان هدر مي‌رود اما دستكش چرمي حساسيت و مهارت انگشتان را كم مي‌كند و اين فقط در قسمت نوك انگشتان است كه در سنگ‌نوردي مهم است ولي در كوه‌نوردي تاثيري ندارد.


2- هنگام استراحت
وقتي از حركت مي‌ايستيد فورا لباس گرم بپوشيد. صبر نكنيد تا پس از سرد شدن بدن لباس بپوشيد. حتما همراه خود لباس گرم داشته باشيد و زير كاپشن بپوشيد تا زماني كه كاپشن خود را درمي‌آوريد گرماي بدنتان خارج نشود. لباس‌هايي كه مي‌پوشيد بايد يك سايز بزرگ‌تر از معمول باشد و نبايد به بدن شما بچسبد.

 

جليقه‌هاي معمولي براي اين كار خيلي مناسب هستند. لباس‌هاي ضدباد، ضدآب و لباس‌هاي الياف مصنوعي ضدباد از ورود سرما جلوگيري مي‌كنند. پوشيدن حتي يك لباس پشمي روي لباس سرتاسري ضدباد نازك باز هم براي گرم شدن بدن مفيد است. از تنقلات گرمازا در تمامي مدت روز استفاده كنيد مانند كشمش، خرما، انجير، توت و ...  اين نوع تنقلات كوه‌نورد را گرم نگه مي‌دارند.

 

براي گرم شدن سريع و به دست آوردن انرژي از دست رفته از موادي كه داراي كربوهيدرات‌ها مي‌باشند بيشتر استفاده كنيد. اين نوع مواد سريعا عمل مي‌كنند و بهترين براي اين منظور مي‌باشند. ساندويچ‌هاي مربا بهتر از ساندويچ‌هاي پنير است. شكلات و آب ‌نبات بهتر از انواع چيپس است. نوشيدني گرم براي گرم كردن بدن خيلي لازم است و مي‌توان با حمل يك فلاسك مناسب در طول برنامه روزانه از چاي گرم، قهوه و يا كاكائوي گرم استفاده كرد.

 

منبع: کویرها و بیابان های ایران  -  گردآوری: مهدی هاشمی / ویرایش و بازنگری: شاهین صفوی - برداشت از وبلاگ همنورد


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در چهارشنبه دوازدهم بهمن 1390 و ساعت 12:8 |

راهبردهای بقا در کوهستان:

تدوین: دکتر ابوالفضل جوادی

عضو انجمن پزشکی کوهستان ایران

بی تردید دست یابی به دانش و مهارت بقا در کوهستان و دیگر محیط های طبیعی، بر آموزش هر مهارت دیگری اولویت دارد. در روند آموزش نجات در کوهستان نیز نخستین مهارتی که به نجاتگران می آموزند توانایی بقا و زنده ماندن در شرایط دشوار محیطی است. پس همان گونه که نجاتگران نخست به مهارت های بقا مجهز می شوند و سپس فنون جستجو و نجات را فرا می گیرند، کوه نوردان و دیگر کاربران طبیعت نیز باید نخست ظرفیت های بقا در محیط های طبیعی را به دست آورند و پس از آن به یادگیری تکنیک های حرکت در خاک، سنگ، برف و یخ بپردازند. در این نوشتار، مهم ترین راهبرد های بقا در طبیعت را مرور خواهیم کرد.

۱ ) آگاهی به محیط : رفتار آگاهانه نسبت به محیط پیرامون و هشیار بودن در برابر تغییرات آن نقش مهمی در بقای کوه نوردان دارد. کسانی که سر به زیر و بی توجه به رخدادهای پیرامون خود در طبیعت سیر می کنند، نسبت به سوانح آسیب پذیرترند. همواره با دقت و هشیاری به دور و بر خود نگاه کنید و مراقب تغییرات هوا، مسیر حرکت، وضعیت همراهان و دیگر شرایط محیطی باشید.

۲ ) ارزیابی ریسک : بیشتر موقعیت های مرگ و زندگی در طبیعت، دنباله برنامه های زیبا و بی خطری مانند کوه پیمایی های ساده، صعود قله های آشنا، جنگل پیمایی های کوتاه و ... هستند.  سپس زنجیره ای از عوامل نامناسب و تصمیم گیری های نادرست، دست به دست هم می دهند و ... ناگهان خود را در شرایط بحرانی و موقعیت مرگ و زندگی می بینید. در این مرحله، دیگر گزینه های چندانی برای گریز از موقعیت مخاطره آمیز ندارید. پیش بینی، پیش گیری و آمادگی برای رخداد های نامنتظر – حتی بدترین حادثه ممکن – تنها راه زنده ماندن در طبیعت است. پیش از حرکت، در باره همه رخداد هایی که ضمن برنامه می تواند رخ دهد بیندیشید و ریسک آنها را ارزیابی نمایید. سپس راهکارهای مناسب برای کاهش ریسک را تعیین کنید. پس از حرکت، برای فکر کردن به حوادث احتمالی خیلی دیر است. « صعود بی برنامه، یعنی برنامه ریزی برای سقوط ! »

Scottish mountain survival: how to walk on snow

۳ )  پوشاک مناسب : به عنوان یک قانون، همیشه باید یک لایه بیشتر از آنچه لازم است پوشاک داشته باشید. پوشاک اضافه را می توان دور کمر بست یا در کوله گذاشت اما اگر پوشاک اضافه نداشته باشید و هوا خراب شود، در معرض خطر جدی قرار خواهید گرفت. در ضمن برای استراحت های کوتاه وبلند ضمن صعود،  حداقل به یک لایه پوشاک اضافه نیاز دارید. جنس پوشاک بسیار مهم است. در کوهستان از پوشاک پنبه ای استفاده نکنید. پوشاکی را انتخاب کنید که پس از خیس شدن هم گرما را حفظ کند. برای حفظ بالاتنه و پایین تنه از باد و بارش، از روپوش مناسب کمک بگیرید. یادتان باشد بسیاری از موارد افت دما، در دماهای نه چندان پایین رخ می دهند.

۴ ) سرپناه مناسب : 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در سه شنبه یازدهم بهمن 1390 و ساعت 13:27 |

مه چیست و چگونه تشکیل می شود؟


انجمن پزشکی کوهستان ایران: در واقع مه همان ابری است که در سطح زمین تشکیل شده باشد و از لحاظ شکل گیری نیز روشهای مختلفی برای تشکیل دارد . اما به طور کلی برای تشکیل مه در یک منطقه رطوبت بالا مورد نیاز است. در مطالب ابرها با ما سخن می گویند و همچنین در بارش باران فرایند تشکیل ابر را توضیح داده ام در مورد مه نیز مسئله به همین صورت است با این تفاوت که این شرایط باید در مجاورت سطح زمین ایجاد شود که در ادامه به تشریح سه حالت معمول و متداول تشکیل مه خواهم پرداخت:

1- مه تابشی: در این نوع از مه شما به یک توده هوای مرطوب نیاز دارید که در مجاورت یک بستر سرد قرار بگیرد. بستر سرد می تواند یک زمین پوشیده از برف و یخ باشد یا سطح یک اقیانوس سرد باشد یا صرفا سطح یک زمین بسیار سرد باشد . توده هوای مرطوب در مجاورت این بستر سرد به تدریج سرد شده و دمای آن تا حد دمای اشباع پایین می آید و باعث تشکیل مه می شود. اگر بستر شما سطح یک اقیانوس باشد و یا در مجاورت یک منبع رطوبت مانند دریاچه و یا رودخانه و یا حتی یک بستر برفی قرار داشته باشد تزریق رطوبت به این توده هوا به تشکیل مه کمک خواهد کرد. همچنین وجود ناخالصی های جاذب رطوبت در این توده هوا و در تمام انواع مه ها به تشکیل مه کمک قابل توجهی خواهد کرد.

در این نوع مه شما نباید وزش باد داشته باشید چرا که این توده هوا باید مدتی را در مجاورت این بستر سرد به سر ببرد تا دمای آن کاهش یافته و به دمای اشباع برسد و وزش باد مانع این کار خواهد شد. مجموع این عوامل بیشتر در شبهای سرد و آرام زمستانی فراهم می شود. درشبهای صاف و سرد زمستانی گرمای سطح زمین به صورت تابشی از دست رفته و سطح زمین سرد می شود و وجود یک توده هوای مرطوب در مجاورت سطح زمین باعث تشکیل شدن مه می شود به همین دلیل به آن مه تابشی می گویند.

2- مه وزشی یا انتقالی:  در این نوع  از مه شما یک توده هوای سرد دارید که از یک سطح مرطوب عبور می کند و رطوبت را به خود جذب کرده و اشباع می شود. این نوع از مه بیشتر روی دریاچه ها و دریاها و مناطق مجاور آنها تشکیل می شود. وقتی یک توده هوای سرد به کمک وزش باد از روی یک سطح مرطوب عبور می کند بخار آب حاصل از این بستر مرطوب جذب توده هوا می شود و از آنجایی که هوای سرد پذیرش رطوبت پایینی دارد به سرعت اشباع شده و مه ایجاد می شود. در این نوع از مه وزش باد ملایم یک عامل اساسی به شمار می آید و به همین دلیل آنرا مه وزشی نامیده اند. وزش باد شدید باعث اختلاط هوای اشباع و غیر اشباع شده و مانع از تشکیل مه خواهد شد.

3- مه کوهستانی : زمانی که یک توده هوای مرطوب به کمک باد و جریانات بالا سو در دامنه ارتفاعات به بالا رانده می شود به تدریج دمای آن کاهش یافته و به حالت اشباع می رسد و مه تشکیل می شود که این مه در ارتفاعات پایین تر به صورت ابرهایی که دامنه و قله کوه را پوشانده اند دیده می شود.

به طور کلی زمانی که سه شرط اصلی رطوبت ، سرما و هسته های جاذب رطوبت در مجاورت سطح زمین فراهم شود زمینه برای ایجاد مه فراهم است. اگرچه تابش آفتاب و گرم شدن هوا در طول روز مانع از تشکیل مه می شود و مه شبانگاهی را نیز پراکنده می کند اما وجود وارونگی دما در سطح زمین و یا آلودگی های ناشی از کارخانجات و فعالیتهای انسانی ممکن است باعث پایداری مه در طول روز نیز بشود. البته در سطح دریاها و دریاچه های بزرگ ذرات جاذب رطوبت و ناخالصی های هوا بسیار کم است اما به دلیل وجود منبع بزرگ رطوبت شرایط برای تشکیل مه مهیا تراست. البته وزش بادهای خشکی به دیا که ذرات معلق را به سمت دریا ببرد می تواند به تشکیل مه کمک نماید.

در دماهای بسیار سرد و زیر نقطه انجماد ممکن است شما مه یخی داشته باشید که از بلورهای ریز یخ تشکیل شده باشد. درخشش تند و خیره کننده بلورهای ریز یخ در برابر نور ( مانند چراغهای خودرو) می تواند به شما در تشخیص این نوع از مه کمک کند.

منبع: http://farazetehran.blogfa.com/

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در چهارشنبه پنجم بهمن 1390 و ساعت 15:18 |


انجمن پزشکی کوهستان ایران: شماره هاي اخير حاميان محيط زيست پزشکي اطلاعات خيلي مهمي براي جلوگيري از  مسموميت با مونواکسيدکربن کشنده ( اکسيد کربن ) در چادر ها را نشان مي دهد. در زير گزيده اي از نتيجه گيري مقاله اي با اين مرجع براي اطلاعات بيشتر وجود دارد.

گزارش مورد تاييد است که مسموميت با اکسيد کربن در داخل چادر و غارهاي برفي ناديده گرفته شده است و به احتمال زياد اين مشکل به طور بالقوه حتي در ارتفاع بلندتر تعداد عوامل خطرسازتري براي مسموميت با اکسيد کربن داشته باشد. با وجود گزارشات متعدد حكايتي از كوهنوردانperishing  در گردش در مجالس كوهنوردي در مورد اينكه مسموميت با اكسيد كربن در قله هاي هيماليا خطر ندارد يافت نمي شود .

تشخيص مسموميت با اكسيد كربن در مراحل اوليه ممكن است به دليل ماهيت nonspecific است و علايم شديدتر در ارتفاع بهAMS شباهت دارد.

هنگامي كه افراد در يك جا هستند علايم آن بدتر ميشود و اين به احتمال زياد بعضي از مواقع هنگامي كه افراد به بالاترين سطح در معرض اكسيد كربن هستند رخ مي دهد  مانند استراحت در چادر و پخت و پز  در ساعات هاي طولاني . همه بايد در تلاش براي جلوگيري از غلظت اكسيد كربن براي رسيدن به سطح خطرناكش باشيم . برخي از شواهد و مدارك در مورد نحوه انجام اين كار صورت گرفته است ولي برخي از آنها نتيجه اي ضعيف بدست آورده اند فرصت هايي براي تحقيق در اين باره و مربوط به منطقه جالب و فراوان است.

با استفاده از راه هاي آشكار سازي اكسيد كربن ايمني را افزايش دهيم ما اميدواريم كه هيچ موردي از گزارشات افراد جوان و سالم كه در حال مرگ هستند وجود نداشته باشد

خلاصه اي از عوامل خطر ساز براي مسموميت با مونواكسيد كربن در چادر : 1 – پخت وپز ( اجتناب از جوشانيدن دراز مدت ، نگه داشتن اجاق گاز تحت فشار ، استفاده از سوخت هاي سفيد خالص ، استفاده از تابه قطر كوچك ، استفاده از حداكثر شعله آبي و جلوگيري از شعله كم و اگر شعله اجاقتان زرد رنگ بود و براي مدتي متوجه آن نشديد آن را خاموش كرده و چند دقيقه چادر را تهويه كنيد).

2- اگر در يك كمپ به مدت طولاني اقامت داريد و اين بيماري در شما ديده مي شود ( علايم آن : سردرد ، افزايش تعداد ضربان قلب ) بايد چادر را در وقت هاي منظم تهويه كنيد.

3 – نبايد بزاريم برف روي چادرمان قرار بگيرد چون باعث جلوگيري از نفس دادن چادر ميشود.

4- در ارتفاع بلندتر اين بيماري بيشتر شايع است.

منبع: http://farazetehran.blogfa.com/

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در چهارشنبه پنجم بهمن 1390 و ساعت 15:7 |
<