تبليغاتX
انجمن پزشکی کوهستان ایران - برنامه آمادگی جسمانی کوهنوردان

مبانی و جستجو و نجات(بخش چهارم):

تدوین: دکتر ابوالفضل جوادی
عضو انجمن پزشکی کوهستان ایران

انجمن پزشکی کوهستان ایران: تا کنون سه بخش از زنجیره مقالات « مبانی جستجو و نجات » نوشته دکتر ابوالفضل جوادی را به خوانندگان گرامی تقدیم کرده ایم. اکنون چهارمین بخش از این مجموعه مقالات را زیر عنوان « تیم های نجات، تئوری جستجو و رفتار گمشدگان » به کوه نوردان و نجاتگران کوهستان تقدیم می کنیم.

تيم‌‌هاي جستجو:

در يك رويكرد كلي ، مأموريتها ي جستجو به سه دسته‌ي هوايي ، آبي و زميني تقسيم مي‌شوند كه طبعاً هر  يك ،‌تيم مناسب خويش را مي‌طلبد . پس تيم‌هاي جستجو مي‌توانند هوايي ،‌آبي يا زميني باشند . جستجوي زميني ، بخش بزرگي از مأموريت‌هاي جستجو را در بر مي‌گيرد كه مي‌تواند در محدوده شهر يا طبيعت باشد. جستجوي شهري با سگ ،‌ توسط تيمي مركب از يك سگ و يك مربي انجام مي‌گيرد . جستجوي شهري الكترونيك نيز نياز به تيمي مركب از يك جستجو گر و يك زنده‌ياب آوار دارد . براي جستجو در طبيعت ، تيم‌هاي جستجوي سريع و خطي وجود دارند . تيم سريع نخستين تيم جستجو است كه به منظور افزايش سرعت كار ،‌ از طرح عملياتي استاندارد یا SOP ( Standard Operation Plan)استفاده مي‌كند . تيم خطي ، آخرين انتخاب براي يافتن سوژه است و بخاطر نفرات زياد‌،‌ معمولا آثار سوژه را از بين مي‌برد . « تيم همسان » شامل تعدادي از منابع يكسان جستجو ( مثلاً سگهاي بهمن و مربيان آنها ) است كه شبكه ارتباطي و فرمانده واحد دارند .    «تيم مشترك » شامل تعدادي از منابع مختلف جستجو ( مثلاً سگ ، رد زن ،‌بالگرد ، موتوسوار و...) است .

 تيم‌‌هاي نجات :

 در يك رويكرد كلي، مأموريتهاي نجات در سه حيطه سطح، عمق و ارتفاع انجام می گیرند كه طبعاً  هر يك ،‌تيم مناسب خويش را مي‌طلبد.  تيمهاي نجات در سطح، كليه ماموريت هاي نجات در سطح را كه شامل نجات در سطح آبها و خشكي ها مي شود، انجام مي دهند. اين ماموريت ها عموماً ساده و بي نياز از اقدامات پيچيده فني مي باشند. تيم هاي نجات در عمق، بيشتر به اقدامات نجات در اعماق طبيعت مانند غارها و همچنين سازه هاي عميق همچون چاه ها، معدن ها و ... مي پردازند. تيم هاي نجات در ارتفاع نيز ماموريت هاي نجات در ارتفاعات طبيعي و سازه هاي بلند مانند دكلها، برج ها، تله كابين ها و ... را انجام مي دهند. تيم هاي نجات در عمق  و ارتفاع، ويژگي هاي همانندي دارند كه از جمله آنها مي توان به نجات با طناب ( و نه كار با طناب! )،  غلبه بر نيروي جاذبه، عملیات در شرايط ناپايدار يا معلق و رويارويي با شرايط دشوار محيطي(سرما، توفان، كولاك و...) اشاره كرد.

 تيمهاي جستجو و نجات:

بيشتر ماموريتها، شامل هر دو فرايند جستجو و نجات مي شوند. بنا براين در بيشتر موارد تيم جستجو و تيم نجات به صورت هماهنگ و در قالب يك تيم (تيم جستجو و نجات)عمل مي كنند.

تئوري جستجو:

 تئوري جستجو همزمان با جنگ جهاني دوم و بر پايه اصول احتمالات شكل گرفت . اين تئوري اكنون كمال و قوام يافته است و در همه  مأمور‌يتهاي جستجو به كارگرفته مي‌شود. براي درك بهتر تئوري جستجو ، نخست بايد با چند تعريف آشنا شويم :

 - احتمال محيط یا POA ( ( Probability of Area: يعني احتمال حضور سوژه در منطقه مورد نظر .

- احتمال سوژه یا POD ( Probability of Detection ) : يعني احتمال پيدا شدن سوژه توسط تيم جستجو ، به شرطی كه سوژه در منطقه جستجو باشد .

- احتمال موفقيت یا POS ( Probability of Success ) : يعني احتمال موفقيت مأموريت جستجو كه برابر با حاصل ضرب احتمال محيط و احتمال سوژه است . مثلاً اگر احتمال حضور سوژه در قسمتي از منطقه كه اكنون در حال جستجوي آن هستيم ۶۰% ( ۶۰% = POA ) و احتمال پيدا كردن وي با فرض حضور درآن منطقه ۹۰% (۹۰% POD = ) باشد ، در اين صورت احتمال موفقيت مأموريت و پيدا شدن سوژه برابر ۵۴% است ( ۵۴% = ۹۰% × ۶۰% = POS). توجه به اين دو نكته بسيار ضروري است :

۱/ اگر منابع مناسب و مؤثري را براي جستجو انتخاب كنيم ، احتمال سوژه  افزايش مي‌يابد ودرصورتي كه سوژه در منطقه حضور داشته باشد ، شانس مشاهده او بالا مي‌رود.

۲/ اگر منطقه عمليات را بخوبي تقسيم كنيم و با اولويت بندي منطقي جستجو نماييم ، احتمال محيط(POA) افزايش مي‌يابد و شانس حضور سوژه درمحل جستجو بيشتر مي‌شود . بنابراين با محدود كردن و تقسيم بندي درست و متناسب منطقه جستجو و اعزام منابع مناسب جستجو ( جستجو گر ، تجهيزات ،‌ سگ ، خودرو و .... ) در نهايت احتمال موفقيت مأموريت جستجو به حداكثر مي‌رسد.

رفتار فرد گمشده :

تمامي اطلاعات سودمندي كه در مرحله تحقيق در مورد سوژه گرد آوري مي‌شود « پرونده‌ سوژه » را تشكيل مي‌دهد . اين اطلاعات براي ما امكان پيش بيني رفتار سوژه را در منطقه عمليات فراهم مي‌كند . پيش‌بيني رفتار سوژه موجب صرفه‌جويي قابل توجهي در زمان و منابع جستجو مي‌گردد و احتمال موفقيت مأموريت را بالا مي‌برد . براي دست يابي به پيش بيني‌هاي دقيقتر، افراد گمشده را به روش‌هاي متعددي رده بندي كرده‌اند . گمشدگاني كه در هر يك از اين رده‌ها يا گروه‌ها قرار مي‌گيرند ، عموماً رفتار يكساني نشان مي‌دهند .

مهمترين معيارهاي رده ‌بندي يا عوامل موثر بر رفتار سوژه را مي‌توان چنين بر شمرد :

- شرايط عمومي فرد گمشده در زمان گم شدن

- عوارض ، خطرات و ويژگي‌هاي منطقه

- شخصيت عمومي سوژه

- وضعيت آب و هوا در منطقه

- شرايط جسمي و سطح آمادگي سوژه

- ميزان تجارب سوژه در محيط‌هاي مشابه

 رده‌بندي‌هاي زيادي براي گمشدگان وجود دارد ولي گروههاي زير تقريباً در تمامي رده‌بنديها مشاهده مي‌شوند :

- گروه كودكان : كه در صورت گم شدن رفتارهاي مشابهي نشان مي‌دهند .

- گروه سالمندان : كه رفتارهاي ويژه سن و شرايط جسمي خود را دارند .

- افراد مجرب ( شكارچيان ، كوه‌نوردان و ... )

- افراد دچار عقب ماندگي ‌ذهني يا اختلالات رواني

- ....

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه بیست و نهم بهمن 1390 و ساعت 12:37 |

تنظیم کوله پشتی روی بدن کوهنورد:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: هدف از تنظیم کوله پشتی ، انتقال صحیح وزن بار کوله پشتی به بدن کوهنورد و به نحوی است که حدود 80 در صد و حتی بیشتر از وزن بار به روی پایین کمر و لگن منتقل شود و شانه های کوهنورد بیشتر در کنترل استقرار بار نقش داشته باشند،  می باشد.

تنظیم کوله و چیدن کوله

 قبل از خرید کوله پشتی باید به یک نکته دیگر هم دقت کنید ، هر کوله پشتی برای یک محدوده مشخص اندازه تنه کوهنورد مناسب می باشد. به شکل کاتالوگ دو کوله که در بالا آورده شده بود مجددا نگاه کنید ، برای هر دو کوله چیزی به عنوان Torso در قسمت ویژگیهای کوله (Specification) آمده است و محدوده ای را به اینچ مشخص کرده . مثلا برای کوله اول 13-20 اینچ ذکر شده یعنی بین 33 سانتیمتر تا حدود 51 سانتیمتر. این عدد اندازه ارتفاع تنه شماست به این نحو که مطابق شکل زیر از بالای باسن تا ابتدای گردن (جایی که شانه و گردن به هم میرسند) را اندازه گیری می کنیم. برای اطمینان بیشتر بهتر کس دیگری اینکار را برای شما بکند:

اندازه گیری تنه


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه هشتم بهمن 1390 و ساعت 12:51 |

مفاصلی برای تمام فصول

انجمن پزشکی کوهستان ایران: مفصل زانو حساسترین مفصل بدن است که حدود 80% وزن بدن انسان را تحمل می کند. در ورزش کوهنوردی این مفصل تحت فشار بسیاری است و در طی یک روز فعالیت ورزشی کوهنوردی شاید در حد 50 تن وزن و فشار را تحمل می کند. بی احتیاطی در نحوه مراقبت از مفصل زانو بسیاری از کوهنوردان را از ادامه پرداختن به ورزش کوهنوردی محروم کرده است و این کوهنوردان مجبور هستند به ورزشهای دیگری در سطح شهر روی بیاورند. آشنایی با مفصل زانو و کارکرد آن می تواند توجه شما را به مراقبت بیشتر از این مفصل جلب کرده و باعث ادامه ورزش کوهنوردی برای سالیان سال گردد.

فشار روی مفاصل همیشه بد نیست. فشار مناسب باعث رشد استخوانی و تقویت عضلات می‌شود اما فشار نامناسب ممکن است به مفاصل آسیب بزند و آنها را تحلیل‌ ببرد…

ورزش با تقویت عضلات اطراف مفاصل، به حفاظت از آنها کمک می‌کند و با تشدید جریان مایع مفصلی (سینوویال) داخل و اطراف غضروف مفصلی، باعث نرم شدن مفصل و کار کردن درست آن می‌شود. ورزش همچنین کمک می‌کند مفاصل خشک‌شده راحت‌تر حرکت کنند و با تقویت عضلات اطراف یک مجموعه از مفاصل، سبب سلامت مفاصل در سایر نقاط بدن هم می‌شود.

بدن را به‌صورت یک ساختمان چندطبقه در نظر بگیرید؛ اگر سقف ساختمان دچار اشکال باشد، روی طبقات پایین اثر منفی می‌گذارد. اگر طبقات پایین ناپایدار باشند، طبقات بالا نیز تحت‌فشار قرار می‌گیرند.
همین مساله هنگامی که دچار درد یا ناراحتی مفصلی یا عارضه جدی‌تری مانند آرتروز (استئوآرتریت) هستید، مصداق دارد. در آرتروز توانایی خنثی کردن ضربه‌ها به‌وسیله غضروف مفصلی دچار اشکال می‌شود. این اشکال مفصلی به نوبه خود ممکن است باعث تضعیف عضلات و آسیب‌رسیدن به بافت‌های اطراف مفصل شود.
کاهش وزن و تقویت عضلات اطراف مفاصل مانع پیشرفت آرتروز می‌شود به همین دلیل باید همه عضلات اطراف مفصل هدف قرار گیرند تا قوی‌تر بودن عضلات یک طرف و ضعیف‌تر بودن عضلات در طرف دیگر، باعث عدم تعادل نشود.
این ۶ حرکت (تمرین‌های روزانه مفاصل «دانلی») به تقویت مفاصل زانو، لگن و شانه‌ها کمک می‌کند.
البته اگر دچار درد مزمن مفصلی هستید، بهتر است با پزشک درباره ورزش‌های مناسب برای خودتان مشورت کنید.
پل زدن با زانوی خم شده روی صندلی
یک صندلی محکم جلویتان بگذارید و روی زمین دراز بکشید، به‌طوری که دست‌ها در کنار بدنتان قرار داشته‌باشد. پاشنه پاهایتان را روی نشیمنگاه صندلی بگذارید. ساق پاهایتان را از زانو خم کنید، به‌طوری که زانوها در حالت قائم در بالای لگن قرار گیرند و قوزک پاها و زانوهای با یکدیگر تماس داشته باشند.
در حالی که شکمتان را سفت می‌کنید، پاشنه پاهایتان را به صندلی فشار دهید و به آهستگی لگنتان را از زمین بلند کنید تا زمانی که زانوها، مفاصل لگن و شانه‌ها در یک خط و عمود بر ساق پا قرار گیرند. سر، شانه‌ها، و بازوها باید روی زمین باقی بمانند ۳ ثانیه در این حالت بمانید و بعد به حالت اول بازگردید. این حرکت را ۱۰ بار تکرار کنید.
بالا رفتن از پلکان

ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در پنجشنبه ششم بهمن 1390 و ساعت 13:22 |

راهکارهای کاهش صدمات و خطرات در ورزش کوهنوردی و افزایش ارتقای ایمنی کوهنوردان:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: راهکار شماره 1:

تصور ذهنی که از خود دارید را از عملکرد واقعیتان در کوهنوردی جدا کنید

اگر شما خودتان را یک موجود قدرتمند و بی نقص تصور کنید این نگرش به این نتیجه منتهی می شود که هرگاه سنگی را لمس می کنید و قصد صعود آنرا دارید بطور خیلی وسواسی از خود انتظار دارید که صعودی کامل و بی نقص داشته باشید که نتیجه آن هم فشار شدید روحی بر شماست و نتیجه این فشار هم اضطراب و ترس از شکست است این امر حتی اگر عملکرد مثبت شما را غیر ممکن نکند آنرا بسیار مشکل می کند.

در حقیقت بهترین عملکرد شما موقعی حاصل می شود که چارچوب ذهنتان فرآیند گرا باشد در این صورت از آنجائیکه ذهنتان را خیلی نتیجه گرا نمی کنید اجازه می دهید که هر آنچه می خواهد اتفاق بیافتد به زبان ساده تر شما با خود می گوئید که من به نحو احسن تلاشم را می کنم حالا هر چه می خواهد اتفاق بیافتد.

جدا کردن تصورات ذهنی شما از خودتان با عملکرد واقعی تان اولین قدم برای رهائی از یک ذهن نتیجه گراست.

تلاش کنید که ذهن خود را تنها بر چیزهای ضروری که بر عملکردتان مؤثر است متمرکز کنید مثل: گرم کردن و آماده سازی بدنی برای صعود، تمرینات ذهنی، انتخاب تجهیزات،  و در نهایت هنگامی که فعالیت کوهنوردیتان را آغاز می کنید تنها بر فعالیتها و حرکات فعلی تان متمرکز شوید نه اینکه مدام ذهن خود را درگیر پروژه ای که در پیش رو دارید بکنید. بازخوردهایی را که مسیر صعودتان به شما می دهد دریافت کنید بدون اینکه نا امید شوید و یا قضاوتی عجولانه در مورد آنها داشته باشید خودتان را رها و آزاد کنید تا بتوانید برای چیزهای جدید تلاش کنید، فرصتها و شانسهای خود را دریابید و آنها را تقویت کنید و عوامل افت خودرا نیز شناسائی نموده و سعی کنید آنها را کاهش داده و یا از بین ببرید.

چنین روند فرآیند گرایی و تفکیک تصورات از عملکرد باعث کاهش اضطراب و فشارهای عصبی می شود و شما بدون نیاز به چیزی بهتر کوهنوردی می کنید.

 راهکار شماره 2:

دور و بر خود را از افراد مثبت اندیش پر کنید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در چهارشنبه پنجم بهمن 1390 و ساعت 14:34 |

تجويز نسخه‌هاى ورزشى برای بیماران:

در اکثريت روش‌هائى که براى تجويز ورزش مناسب افراد، به‌کار گرفته مى‌شود، تجويز ورزش بر مبناى ضربان قلب هدف صورت مى‌پذيرد. با اين وجود در برخى از بيماران نبايد ورزش را بر مبناى ضربان قلب هدف تجويز نمود. معمولاً براى تعيين شدت ورزش براساس ضربان قلب هدف، طيف ۸۵-۴۰ درصد Vo2 حداکثر در نظر گرفته مى‌شود. براى تجويز ورزش در بيمارى که از آمادگى مطلوب دور است، حد پائين اين طيف منظور مى‌گردد.

 اگر بيمارى براساس ضربان قلب هدف ورزش مى‌کند بايد نبض خود را در ناحيهٔ مچ دست کنترل نمايد. لمس نبض در گردن و با استفاده از شرائين کاروتيد سبب فعال شدن رفلکس بارورسپتورى شده و لذا از تعداد ضربان قلب مى‌کاهد. به فرد بياموزيد که نبض خود را براى ۶ ثانيه شمرده و بعد به آن عدد، صفر اضافه کند. اما شمارش ۱۰ تا ۱۵ ثانيه‌اى و ضرب در عدد ۶ يا ۴ دقت کار را بيشتر مى‌کند. بيمار هيچ‌وقت نبايد با انگشت شست نبض خود را لمس کند، چرا که اين انگشت نبضى دارد که ممکن است بيمار را به اشتباه بياندازد.

 براى لمس، استفاده از انگشت وسط يا اشاره توصيه مى‌شود. براى محاسبه ضربان قلب از روش‌هاى مختلفى استفاده مى‌شود:

۱. براساس سن، ۲. روش ذخيرهٔ ضربان قلب، ۳. روش استفاده از حاصل‌ضرب تعداد ضربان قلب، ۴. روش استفاده از فشار خون سيستولي، ۵. نمودارها، ۶. مصرف حداکثر اکسيژن، ۷. آستانهٔ بى‌هوازى ۸. تهويه.

 

   براساس سن


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه یکم بهمن 1390 و ساعت 14:1 |

علت کمردرد و چگونگی درمان آن:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: ورزش کوهنوردی از ورزشهایی است که بواسطه فعالیت طولانی و یکنواخت ساعت ها صعود و حمل بار سنگین خصوصا در برنامه های زمستانی می تواند زمینه ساز بروز کمردرد های مزمن گردد. شناخت علل بروز کمردرد و پیشگیری از بوجود آمدن آن و درمان آن می تواند از بروز دردهای مزمن در ناحیه لومبوساکرال(ناحیه گودی کمر) بکاهد. در این مقاله شناخت شما را به علل و چگونگی درمان کمردرد آشنا می کنیم:

اختلالات مکانیکال ناحیه لومبوساکرال شایع‌ترین علت دردهای کمری است، دردهای مکانیکال ناحیه کمر، به طور ثانویه یا ناشی از استفاده بیش از حد از ساختمان‌های آناتومیکی طبیعی (مثل Back strain) و یا بدنبال تغییر شکلهای ساختمانهای آناتومیکی مثل فتق دیسک هستند که ما در ایـن مطلب بـه بـررسی Back strain مـی پردازیم.

90درصداز دردهای کمری از نوع مکانیکال و از این مقدار حدود 60 تا 70 درصد از آنها مربوط به Back strain است. این عارضه در اثر اعمال استرس‌های مکانیکال در ناحیه کمر ایجاد می شود و علت ضایعه همیشه مشخص نیست. اما ممکن است مربوط به ضایعات لیگامانی یا عضلانی به علت یک حمله ضربه ای مشخص و یا استرسهای مکانیکی دائمی باشد.

علاوه بر نیروهای طبیعی که طی حرکات به ناحیه مذکور اعمال می شود، نیروهای بیشتری مثلاً در هنگام بلند کردن اشیای سنگین به این ساختمان ها اعمال می شود و بسته به نوع حرکت، یک سری از عضلات فعال میشوند.

کمر درد ناشی از Back strain می تواند به 3 دلیل اصلی ایجاد شود:

1نیروهای غیرطبیعی به ساختمان های طبیعی اعمال شود:

یک کمر طبیعی با همراهی انقباضات عضلانی که فشار بر ساختمان‌های لیگامانی را کم می‌کند ، می‌تواند نیروهای اعمال شده را برای مدت معینی تحمل کند. اگر جسمی که شخص مجبور است آن را نگه دارد، بیش از حد سنگین باشد و یا اینکه در فاصله زیادی نسبت به مرکز حرکتی ناحیه کمر نگه داشته شود به علت بزرگ بودن گشتاور وزن، تون عضلانی ناحیه برای مقابله با آن افزایش می یابد.

نگهداشتن یک وزنه در فاصله ی مناسبی از بدن اما در مدت زمانی طولانی نیز می تواند سبب پرکاری عضلات شود. ایستادن و نشستن در وضعیت خمیده علاوه بر پرکاری عضلات ناحیه ی کمر نیز می تواند سبب اعمال نیروهای اضافی و بیش از حد به دیسکهای بین مهره ای گردد.

وقتی عضلات برای نگهداری وضعیتهای ذکر شده خسته شوند، فشار نیروها به لیگامانها که خاصیت ارتجاعی کمتری دارند و مستعد تولید درد هستند، منتقل می گردد.همچنین در این وضعیت ها افزایش فشار داخل دیسکی را خواهیم داشت که از نظر تئوری می تواند عامل درد باشد.

خستگی عضلانی نیز بدلیل تجمع مواد زاید و کم خونی، عامل درد است.

اسپاسم های عضلانی ناشی از خستگی با کشیدن پوست و تحریک آن، درد دیگری را به دردهای قبلی اضافه میکند.

2نیروهای طبیعی به ساختمانهای غیرطبیعی اعمال شود:

در صورتی که نقایصی در ستون فقرات اعم از مفاصل، استخوانها، لیگامانها، بافتهای عضلانی و یا ترکیبی از آنها وجود داشته باشد، نیروی بیش از حد به ستون فقرات وارد می شود.

به طور مثال کوتاهی و سفتی همسترینگها باعث اختلال در ریتم کمری و لگنی می گردد، به طوری که با محدود شدن حرکت لگن، بیشتر حرکت در ناحیه ی کمری انجام می شود.

متعاقب این مسئله با کشش بیش از حد لیگامانی، درد ایجاد می شود. تکرار این کشش ها بدلیل طویل کردن لیگامانهای محدود کننده ی حرکات، می تواند موجب تحرک زیاد و ناپایداری مفاصل کمری گردد.

متضاد این حالت، سفتی ناحیه کمری است، به طوری که کمر به علت کوتاهی و فیبروز عضلات خلفی نمی تواند کاملاً خم شود و بنابراین نمی تواند به درستی در ریتم کمری لگنی شرکت کند.

تلاشی که شخص در جهت فلکسیون بیشتر می کند سبب کشیده شدن بافتهای فیبروزه ی عضلات پشتی و لیگامان طولی خلفی می گردد و درد تولید می شود.

3نیروهای طبیعی به ساختمان های طبیعی بدون آمادگی قبلی اعمال می شود:


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در دوشنبه بیست و ششم دی 1390 و ساعت 16:26 |

حرکات اصلاحی چیست؟

انجمن پزشکی کوهستان ایران: ورزش کوهنوردی از ورزشهایی است که بواسطه فعالیت طولانی و متعاقب ساعت ها صعود و حمل بار سنگین خصوصا در برنامه های زمستانی شرایط ویژه ای  در انقباض و انبساط عضلات خاص ایجاد می کند. کوهنوردان معمولا دارای اندام تحتانی و پاهای قوی و دستهای ضعیف تر ی هستند. بواسطه همین مشکل لازم است کوهنوردان با انجام حرکات اصلاحی در طول هفتهسعی نمایند نسبت به تقویت سایر عضلات خود اقدام نمایند تا از اندامی متناسبتر برخوردار گردند. در اینجا اصول حرکات اصلاحی شرح داده شده تا مورد استفاده کوهنوردان عزیز قرار گیرد.

اگر می خواهید بدانید ساختار قامتی شما در وضعیت طبیعی قرار دارد، اگر می خواهید از طبیعی بودن دامنه حرکتی مفاصل بدن خود اطمینان حاصل کنید .

اگر می خواهید از عوامل بروز دردهای ناشی از انحرافات مفصلی بیشتر بدانید

اگر می خواهید تناسب اندام و ظاهر خوشایند خود را حفظ کنید و از عوامل ایجاد ظاهر ناخوشایند جلوگیری کنید

اگر می خواهید خستگی حاصل از فعالیتهای روزمره را به تعویق بیندازید

اگر می خواهید از بروز برخی از آرتروزهای زودرس پیشگیری کنید.

باعلوم مربوط به شناخت ناهنجاریهای جسمانی و حرکات اصلاحی بیشتر آشنا شوید.

خواننده گرامی شاید شما احساس می کنید بدون انجام حرکات سخت ورزشی هم زندگی خوب و لذت بخشی دارید و به همین دلیل نیازی به اختصاص دادن زمانی مناسب جهت انجام حرکات ورزشی هدفدار و برنامه ریزی شده را لازم نمی بینید،اما:

آیا می دانید کم تحرکی ،اضافه وزن،چاقی و عادت های غلط از عوامل ایجاد کننده درصد زیادی از ناهنجاریهای جسمانی می باشند؟

آیا می دانید کاهش دامنه طبیعی حرکت مفاصل عامل بروز اختلال در وضعیت طبیعی بدن میباشد و محدودیت های حرکتی را ایجاد می کند؟

آیا می دانید هرگونه اختلال در وضعیت طبیعی مفاصل و عضلات فعالیتهای اصلی و روزمره انسان مانند خوابیدن،نشستن،ایستادن و راه رفتن را تحت الشعاع خود قرار خواهد داد؟

آیا می دانید محدودیت حرکتی در یک مفصل یکی از مهمترین عوامل بروز دردهای مفصلی و ایجاد آرتروز زودرس خواهد شد؟

آیا می دانید ناهنجاریهای جسمانی علاوه بر مشکلات جسمانی می تواند زمینه ساز بروز اختلالات روحی ،روانی و اجتماعی باشد؟

آیا می دانید شناخت ناهنجاریهای جسمانی و حرکات اصلاحی به شما کمک میکند بطوریکه:

1- می توانید با شناخت عوامل ایجاد کننده ناهنجاریها آنها را حذف یا کنترل کنید.

2- می توانیدبا آگاهی  از عوارض ناشی از ناهنجاریهای جسمانی از گسترش آن جلوگیری کنید.

3- میتوانید با تمرینات اصلاحی بسیار ساده ، خوابی خوش، نشستنی راحت، ایستادنی متعادل و راه رفتنی لذت بخش داشته باشید.

با ارائه سلسله مباحث شناخت ناهنجاریهای جسمانی و حرکات اصلاحی قصد داریم هر هفته یکی از ناهنجاریهای جسمانی را معرفی تا ضمن شناخت عوامل ایجادکننده و عوارض ناشی از آنها ،راههای تشخیص وجود ناهنجاری و طریقه اصلاح آنرا ارائه نمائیم زیرا معتقدیم حرکات و تمرینات اصلاحی عمر را زیاد نمی کند ولی زندگی را لذتبخش خواهد کرد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در دوشنبه بیست و ششم دی 1390 و ساعت 16:3 |

انجمن پزشکی کوهستان ایران: قبل از گرم کردن ، گردش خون در مویرگهای ساعد بطور کامل جریان ندارد، هنگام بالا رفتن از اولین مسیر قلب شما در تلاش برای گردش خون بیشتر در قسمت ساعدهای شما موفق عمل نمی کند. زیرا عضله درگیر و در حال استفاده است و بیشتر مواقع در بالای سر شما قرار دارد. هنگامیکه از اولین مسیر پائین می آئید ، مویرگهائی که هنوز درست باز نشده اند ، اگر قادر به تحمل تمامی خونی که برای استراحت ساعد آویخته شده شما به طرف پائین نباشند ، در معرض خطر تجمع خون وغوطه ور شدن درآن قرار می گیرند ، ساعدی که با تجمع خون روبرو است گردش خون را کاهش خواهد داد زیرا فشار خون شریانی ، ظرفیت رفلکس یا برگشت وریدها را کاهش خواهد داد. ساده ترین و سریع ترین راه برای جلوگیری از مورد فوق و باز شدن کامل و حداکثر جریان گردش خون این است که به دفعات یک مسیر کوتاه چند متری را صعود کنید ، آنوقت بعد از این تمرین کوتاه و پیاپی استراحت کنید حالا استقامت شما به میزان 1 تا 10% بهبود خواهد یافت .

http://www.8a.nu/  منبع: وبلاگ گل کوه

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در چهارشنبه بیست و یکم دی 1390 و ساعت 13:28 |

انجمن پزشکی کوهستان ایران: در اکثر ورزشها یکی از اعضای بدن که زیر فشار زیادی است زانوی ورزشکار است .

در ورزش کوهنوردی هم به علت  پیاده روی طولانی و حمل کوله پشتی سنگین  و عبور از مسیرهای با شیبهای تند به زانوی ورزشکار فشار زیادی وارد می آید ،پس در نتیجه یک کوهنورد برای اینکه بتواند فعالیت خود را به راحتی انجام دهد باید زانوی خو را تقویت کند و آنها را قوی کند، در زیر 20 حرکت را به شما توصیه میکنم  که  به راحتی میتوانید در منزل ویا در محیط کار به طور متوسط هفته ای سه یا چهار بار تکرار کنید :        

 1- بازی با گوی: 
شیء کوچک مانند تیله، مهره های درشت یا قطعات خانه سازی (مراقب لبه های تیز باشید) و مانند آنها را بر روی زمین قرار دهید و یک لیوان کوچک نیز در نزدیکی آنها بگذارید. تیله ها را با استفاده از انگشتان پا، یکی یکی داخل لیوان بیاندازید. برای هر پا دو مرتبه این حرکت را با 10 مهره انجام دهید. میتوانید برای لذت بردن بیشتر از این ورزش، با افراد خانواده مسابقه جمع کردن مهره هم برگزار کنید. 
  
2- محكم كردن زانو با حمایت پاشنه:
بنشینید و پاهای خود را دراز كنید .جسمی (مانند حوله ای تا شده یا یك   شیئ به ارتفاع پنج سانتی متر )را زیر پاشنه خود قرار دهید ,عضلات ران را سفت كنید و انگشتان را از مچ پا به سمت خود بكشید .تا ده بشمارید سپس عضلات را شل كنید و این تمرین را حداقل دو بار در روز و هر بار ده مرتبه انجام دهید. 

 3- حرکت ضربدری:
پاهای خود را به حالت ضربدری قرار داده و خم شوید و سعی کنید انگشتان پای خود را لمس کنید. ۳۰ ـ ۱۵ ثانیه در همین وضعیت بمانید و بعد به حالت ایستاده باز گردید. ۳ بار این حرکت را تکرار کرده و بعد جای پاهایتان را عوض کرده و مجدد این کار را تکرار کنید. 

 4- تعادل لی لی:
بر روی سطحی محکم (سطحی بدون فرش) قرار گرفته و بر روی یک پا بایستید، سعی کنید تعادل خود را حفظ کنید. زمانی که توانستید به مدت یک دقیقه بر روی یک پا بایستید، این حرکت را با چشمان بسته انجام دهید. در این حالت نیز مهارت یافته و سپس آنرا بر روی سطحی نااستوار مانند یک ترامپولین کوچک، بلوکهایی از جنس فوم یا صفحه های چرخدار انجام دهید.حفظ تعادل به تقویت مچ و کف پا کمک کرده و برای تقویت پشت نیز بسیار مفید است.

5- کشش انگشتان: 
یک کش مخصوص ورزش یا حلقه ای که از کش محکم و عریض تهیه کرده اید را به پایه یک میز یا تختخواب سنگین بیاندازید. روی زمین بنشینید و پایخود را به طور کشیده در مقابل خود قرار داده و سر دیگر حلقه کش را به قسمت بالایی پای خود بیاندازید. کش باید به طور صاف و کشیده قرار بگیرد. حالا انگشتان خود را به سمت بدن خم کنید، ساق پا را مستقیم نگه دارید و تا جایی که مچ پا میتواند انگشتان را به سمت داخل بکشید. آرام به حالت اولیه برگردید. این حرکات را برای هر پا در دو ست 20 تایی انجام دهید. 

  6- محكم كردن زانو:
بنشینینید و پاها را مقابل خود دراز كنید ,زانوی خود را هر چه محكم تر راست كنید ,آن را به زمین فشار دهید و هم زمان پا را از مچ به سمت خود بكشید .زانو را تا پنج شماره راست نگه دارید,سپس آن را كاملا شل كنید (سه بار در روز هر بار 10مرتبه) . 

7-محكم كردن زانو در حالت ایستاده یا نشسته:


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در سه شنبه بیستم دی 1390 و ساعت 16:30 |

آناتومی زانو را بیشتر بشناسیم: لیگامان متقاطع قدامی (ACL):

انجمن پزشکی کوهستان ایران: مفصل زانو حساسترین مفصل بدن است که حدود 80% وزن بدن انسان را تحمل می کند. در ورزش کوهنوردی این مفصل تحت فشار بسیاری است و در طی یک روز فعالیت ورزشی کوهنوردی شاید در حد 50 تن وزن و فشار را تحمل می کند. بی احتیاطی در نحوه مراقبت از مفصل زانو بسیاری از کوهنوردان را از ادامه پرداختن به ورزش کوهنوردی محروم کرده است و این کوهنوردان مجبور هستند به ورزشهای دیگری در سطح شهر روی بیاورند. آشنایی با مفصل زانو و کارکرد آن می تواند توجه شما را به مراقبت بیشتر از این مفصل جلب کرده و باعث ادامه ورزش کوهنوردی برای سالیان سال گردد.

مفصل زانو شامل اجزای مختلفی از جمله منیسک ها و رباط ها می باشد. منیسک ها شامل منیسک داخلی و خارجی که داخل مفصل بین استخوان ران و ساق قرار گرفته اند و فشارهای وارده به مفصل را به طور مناسب توزیع می کنند. زمانی که منیسک ها برداشته شوند میزان نیروی وارد بر غضروف تا 5/2 برابر افزایش می یابد و این مسئله غضروف را در معرض تخریب زودرس قرار می دهد.

لیگامان ها نیز در استحکام مفصل نقش دارند. لیگامان ها شامل لیگامان LCL که در سطح خارج مفصل و لیگامان MCL که در سطح داخلی مفصل قرار گرفته اند و لیگامان های صلیبی ( pcl و Acl ) که در داخل مفصل قرار گرفته اند.
( Anterior cruciate ligament ) ACL
( posterior cruciate ligament ) PCL
( medial collateral ligament ) MCL
( Lateral collateral ligament ) LCL
وظایف ACL
ACL داخل مفصل طوری استخوان ساق پا را به استخوان ران متصل می کند که از حرکت بیش از حد به سمت جلوی ساق پا نسبت به ران جلوگیری می کند و در صورتی که این لیگامان پاره شود استخوان ساق نسبت به استخوان ران ثبات ندارد و به سمت جلو حرکات زیادی دارد که به اصطلاح گفته می شود هنگام راه رفتن زیر پا خالی می شود. نقش دیگر ACL تأمین حس عمقی زانو راست که به درک موقعیت مفصل کمک می کند.
شایع ترین مکانیسم پارگی لیگامان ها
شایع ترین مکانیسم پارگی لیگامان ها موقعی است که یک بازیکن فوتبال از بغل ( در هنگامی که پایش روی زمین است و زانو مختصری خم است) تنه بخورد. چرخش داخلی ساق ( تیبیا) نسبت به ران نیز از مکانیسم های پارگی ACL است. اگر ضربه ای شدید روی قسمت جلوی ران وارد شود و ران را نسبت به ساق به سمت عقب ببرد یا ضربه طوری باشد که ساق نسبت به ران به شدت و بیش از حد به سمت جلو حرکت کند ACL صدمه می بیند.

نشانه های آسیب دیدگی ACL:


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه هفدهم دی 1390 و ساعت 12:10 |
<