یخ‌زدگی اندام‌ها در کوه‌نوردی!

تدوین: دکتر حمید مساعدیان

عضو کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی

 خبرگزاری تابناک: این روزها شرایط زمستانی بر مناطق کوهستانی حکم فرما شده. سرما در ارتفاعات بلند همراه با باد، شرایط ویژه بروز یخ زدگی اندامها را فراهم می کند. یک بی احتیاطی ساده می تواند منجر به سرمازدگی و یخ زدگی اندامها شود و در صورت بروز چنین شرایطی شاید فرد ماه ها از پرداختن به ورزش کوهنوردی محروم شود. و یا اینکه فرد برای تمام عمر از ورزش کوهنوردی جدی محروم شود و یا از عوارض طولانی مدت آن رنج ببرد. باید در چنین شرایطی قبل از اینکه دچار حادثه شویم با فراگیری اطلاعات لازم از آن پیشگیری کنیم. یکی از این پیشگیریها داشتن یک کفش مناسب صعود در این فصل است. تجهیزات حرفه ای می تواند ما را در مقابل شرایط سخت زمستانی مقاوم کند.

یخ زدگی اندامها اصطلاحی است که برای  آسیب های ناشی از سرما یعنی دمای پایین تر از نقطه انجماد به کار می رود. شدت سرمازدگی اندامها به درجه حرارت محیط، طول زمان در معرض قرار گرفتن و شدت وزش باد دارد. در این شرایط، رطوبت هوا هم یک عامل مهم است.

هر چه سرعت باد بیشتر باشد، احتمال سرمازدگی و یخ زدگی اندامها بیشتر می شود. وقتی درجه حرارت محیط در آب وهوای بدون باد ۱۰ درجه زیر صفر باشد، اگر باد با سرعت۱۰ متر بر ثانیه بوزد، درجه حرارت به ۳۰ درجه زیر صفر می رسد. حالا شما توجه کنید در ارتفاعات بالا که سرعت باد بسیار بیشتر از این خواهد بود چه اثری می تواند روی کوهنورد داشته باشند.

علائم و نشانه ها :* پوست موضع سفید و کرخت می شود، اگر چه فرد ممکن است متوجه نباشد که چه اتفاقی افتاده است.
*معمولا درد سوزشی به طور موضعی و تدریجی ایجاد می شود، البته اگر سرما شدید باشد ممکن است این علامت ایجاد نگردد،  چرا که تمام حس موضع از بین رفته و بافت کاملا یخ زده است.
درمان

فرد سرمازده باید:
-بهر صورت ممکن سعی کنید از تماس بیشتر با سرما در امان باشید
قسمت سرما زده توسط گرمای بقیه ی قسمت های بدن گرم شود. دست گرم را می توان روی گونه یا بینی سرما زده قرار داد، دست سرما زده را می توان زیر بغل یا روی پوست شکم گذاشت. در شرایط بحرانی در مخیطی امن پای سرمازده را می توان روی پوست شکم همنورد خود قرار داد.
-هرگز از برف برای ماساژ پوست و بافت یخزده و سرمازده استفاده نشود.
-قسمت سرما زده را نباید روی آتش گرفت، زیرا حس پوست به علت سرمازدگی مختل شده است و بنابراین احتمال سوختگی وجود دارد.

سرپرست تیم یا مسئول گروه باید:
- فرد سرما زده را باید هر چه سریعتر به یک محل دور از سرما و باد(چادر یا پناهگاه) منتقل کند.
اگر مطمئن نیستید که بتوانید از محیط سرما خارج و دور شوید، پاهای سرمازده را گرم نکنید زیرا با پای سرمازده بدون احتمال آسیب بیشتر می توان برای مدتی کوهپیمایی کرد، ولی اگر پاها گرم شوند، درد شدیدی ایجاد می شود و راه رفتن را بسیار مشکل می شود ضمنا بافتی که یکبار یخ زده و گرم شود و در اثر بی احتیاطی دوباره یخ بزند آسیب بافتی به عضو بسیار بیشتر خواهد بود. در پناهگاه برای درمان سرمازدگی موضعی از  آب گرم(۴۰ درجه سانتی گراد ) می توان استفاده کرد.
عوارض اگر بعد از چند ساعت یا چند روز، در محل سرمازده تاول ایجاد شد، از دستکاری آن خودداری شود. زیرا پوست سطح تاول بهترین مانع در راه عفونت است. عارضه طولانی مدت سرمازدگی، حساسیت شدید پوست آن قسمت به سرما، تعریق و درد های سوزشی است.

باز اهمیت تغذیه در کوهنوردان:

تغذیه متعادل و هرم مواد غذایی

برنامه تمريني براي افزايش قواي جسماني در کوهنوردي:

 

نوشته:Stacy Taniguchi  ترجمه: رامين شجاعي- ندا معيني

مرجع : http://www.alpineascents.com/denali-train.asp

انجمن پزشکی کوهستان ایران: زمان آن فرا رسيده است که در برابر وسوسه "انجام يک کار با ارزش" يا فقط بر روي صندلي بنشينيد و درباره کوهنوردي ديگران مطلبي بخوانيد يا خود دست بکار شويد و کاري انجام دهيد. مک کينلي (يا دنالي) طي 90 سال گذشته توجه زيادي را به خود جلب نموده است. با خواندن گزارشهاي صعود اين کوه سترگ و ديدن تصاوير زيباي آن تعجبي ندارد که خواهان صعود آن شويد. براستي اين کوه آنقدر جذاب است که ارزش تلاش براي صعود را دارد.

بر خلاف آنچه برخي مي گويند صعود آن به هيچ وجه يک صعود آسان ولي طولاني نيست؛ حتي از ساده ترين مسير آن يعني تيغه غربي. براي بسياري از کوهنوردان، چه آنها که تجربه ارتفاعات را دارند و چه آنها که ندارند،‌ صعود مک کينلي سخت ترين فعاليت جسماني بوده است که انجام داده اند. براي داشتن يک تجربه لذت بخش از صعود، آماده سازي جسماني براي آن الزامي است. مک کينلي بردباري و قدرت شما را به حد اعلا به آزمايش مي­گذارد. برخي کوهنوردان به شما خواهند گفت که در صعود به اين کوه هواي خوبي داشته اند،‌ ارتفاع تاثير آنچناني بر آنها نداشته است، ‌و بطور کلي مشکل جدي نداشته اند. آنها خوش شانس بوده اند. طي چند مرتبه اي که به عنوان راهنما يا بطور عادي به اين کوه رفته ام، حتي نمي توانم دو برنامه را نام ببرم که مشابه يکديگر بوده باشند. صعودهايي داشته ام که مشکلات ناچيزي داشته اند، و در عين حال در همان فصل "چهره جهنمي دنالي" را به چشم ديده ام. اين کوه را دست کم نگيريد.

يکي از معمولترين سوالاتي که از من به عنوان مربي کوهنوردي مي شود اين است که "چگونه بايد براي صعود دنالي (بلند ترين قله آمريكاي شمالي) تمرين کرد؟" از آنجا که هر فرد فرصت، اراده، ‌توانايي روحي و جسمي،‌ و اهداف و انگيزه هاي منحصر به خود را دارد، نمي توان براي اين سوال پاسخ واحدي را ذکر نمود. اما براي کمک به مشتريانم مي­توانم پيشنهاداتي بدهم که چگونه براي مقابله با دشواري هاي اين صعود خود را آماده سازند. گمان کنم بتوانيد به عنوان نقطه شروع از آن بهره ببريد. آن را با شرايط خود سازگار کنيد،‌اما از ياد نبريد که هدف غايي شما بايد رسيدن به حداکثر توانايي جسمي تان باشد.

اين برنامه آماده سازي جسماني براي کساني طراحي شده است که قصد دارند مک کينلي يا قله اي شبيه به آن را صعود نمايند. بايد از نظر سلامتي در وضعيت مناسبي باشيد و يا حداقل پزشکتان اجازه صعود چنين قله اي را به شما بدهد. در اين برنامه همچنين فرض شده است که شما به طور منظم تمرين نمي کنيد و همچنين در اطرافتان کوهستان مرتفعي وجود ندارد. البته هر چقدر از نظر آمادگي جسماني وضعيت بهتري داشته باشيد اين برنامه کمتر بر روال عادي زندگي شما تاثير مي گذارد. اما صرف نظر از اينکه چطور اين برنامه را با توجه به وضعيت خود تغيير مي دهيد،‌ هدف آن يعني افزايش تدريجي استقامت و قدرت را از ياد نبريد. ممکن است اين برنامه براي شما بسيار آسان باشد. در آن صورت زمان تمرينات را بالا ببريد يا آن را به نوعي تغيير دهيد که انرژي بيشتري صرف کنيد. براي برخي ديگر ممکن است اين برنامه سنگين باشد. در آن صورت هر روز فقط يکي از تمرينات قدرتي يا استقامتي را انجام دهيد. در هر حال بعد از آنکه خوب درگير اين برنامه شديد، آن را نيمه کاره رها نکنيد! براي آنکه براي اين صعود آماده شويد بايد زمان زيادي را اختصاص دهيد.

اهداف اين برنامه تمريني

در انتهاي اين برنامه تمريني

- بايد بتوانيد 6 الي 8 ساعت در روز شيبي متوسط و پوشيده از برف و يخ را صعود کنيد، کوله اي تا 23 کيلوگرم را حمل کنيد، و سورتمه­اي تا 45 کيلو گرم را نيز همزمان بکشيد.

- بايد انرژي از دست رفته خود را طي 8 تا 12 ساعت استراحت باز يابيد تا بتوانيد يک روز سخت ديگر (چنان که گفته شد) را بگذرانيد.

- بايد از نظر جسمي و روحي توانايي کوهنوردي براي مدت زمان کمي بيشتر از اين را نيز داشته باشيد، زيرا گاه براي زنده ماندن به آن نياز داريد.

برنامه:

از سلسله مقالات آمادگی جسمانی برای کوهنوردان:

عضو انجمن پزشكي كوهستان ایران:

 اگر به شير حساسيت نداريد قبل از كوه‌نوردي يك ليوان بنوشيد: