تبليغاتX
انجمن پزشکی کوهستان ایران - پزشکی و بهداشت سنگنوردی

انجمن پزشکی کوهستان ایران: قبل از گرم کردن ، گردش خون در مویرگهای ساعد بطور کامل جریان ندارد، هنگام بالا رفتن از اولین مسیر قلب شما در تلاش برای گردش خون بیشتر در قسمت ساعدهای شما موفق عمل نمی کند. زیرا عضله درگیر و در حال استفاده است و بیشتر مواقع در بالای سر شما قرار دارد. هنگامیکه از اولین مسیر پائین می آئید ، مویرگهائی که هنوز درست باز نشده اند ، اگر قادر به تحمل تمامی خونی که برای استراحت ساعد آویخته شده شما به طرف پائین نباشند ، در معرض خطر تجمع خون وغوطه ور شدن درآن قرار می گیرند ، ساعدی که با تجمع خون روبرو است گردش خون را کاهش خواهد داد زیرا فشار خون شریانی ، ظرفیت رفلکس یا برگشت وریدها را کاهش خواهد داد. ساده ترین و سریع ترین راه برای جلوگیری از مورد فوق و باز شدن کامل و حداکثر جریان گردش خون این است که به دفعات یک مسیر کوتاه چند متری را صعود کنید ، آنوقت بعد از این تمرین کوتاه و پیاپی استراحت کنید حالا استقامت شما به میزان 1 تا 10% بهبود خواهد یافت .

http://www.8a.nu/  منبع: وبلاگ گل کوه

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در چهارشنبه بیست و یکم دی 1390 و ساعت 13:28 |

ده قانون برای جلوگیری از بروز آسیب دیدگی های رایج در سنگنوردی:


انجمن پزشکی کوهستان ایران: آسیبهای جسمی در ورزش سنگنوردی شایع است. بی توجهی به برخی آموزشها و تکنیکها می تواند بر شدت و شیوع این آسیبها بیافزاید. رعایت موارد ذیل می تواند سلامت جسمی سنگنوردان را ارتقا دهد.
2) به طور مرتب نوع سنگنوردی تان را تغییر دهید. تغییر نوع و شدت فشار سنگنوردی ،‌یک راه بسیار کارآمد برای کاهش احتمال آسیب دیدگی است. مثلا تغییر نوع سنگنوردی در آخر هفته های متوالی از سنگنوردی اسپورت به صعود مسیرهای کلاسیک ،‌ طبیعتا موجب تغییر نوع فشار وارد شده به بدن می شود. هم چنین ،‌ تغییر مرتب تمرکز روی سنگنوردی و فعالیت های تمرینی طی هفته ، ‌مثلا جایگزین کردن صعود مسیرهای بولدر ،‌صعود با طناب و تمرینات آمادگی عمومی با هم،‌مانع از اعمال فشار به صورت یکنواخت می شود.

٣) در موقعیت های پرفشار اول پس از بروز آسیب ، ‌از روش بستن چسب دور انگشتان استفاده کنید.بستن چسب دور بست های حلقوی تاندون انگشتان،‌به کاهش نیروی وارد شده به تاندون ها کمک می کند و می تواند مانع بروز آسیب دیدگی شود. اما این چسب ها،‌چیزهایی نیستند که شما هر روز و در هر نوع صعود،‌از آن ها استفاده کنید. قرار گرفتن تاندون انگشتان و بست های حلقوی در معرض فشار تدریجی فزاینده،‌موجب قوی تر شدن آن ها و افزایش کارایی شان هنگام قرار گرفتن در معرض فشار بیش تر در آینده خواهد شد. استفاده از چسب های حمایتی در همه مواقع در دراز مدت بر قدرت انگشتان و تاندون ها اثر منفی خواهد داشت.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در چهارشنبه بیست و سوم آذر 1390 و ساعت 12:8 |

توصبه های پزشکی در سنگنوردی در دوران بارداری:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: کاترین دستیویله می گوید : این واقعیت که من سه ماهه باردار هستم هیچ چیز را عوض نمی کند ، کاترین در حال آمادگی برای صعود سولو از مسیر The Old Man of Hoy در صخره های دریائی است .  فقط چند ورزش خاص هستند که بعد از بارداری می توانید آنها را انجام دهید ولی زمانیکه تحت نظر برای درمان نازائی هستید نمی توانید آنها را انجام دهید مثل سنگنوردی ، گلف ، دوندگی ، البته قبل از آغاز باید با دکتر زنان مشورت کنید و موافقت او را برای اینکار بگیرید ، نکته هائی که در ادامه می آید مواردی است که هنگام صخره نوردی باید رعایت کنید:

۱- فقط با حمایت از بالا صعود کنید: نباید ریسک سقوط و یا پاندول شدن هنگام صعود سرطناب را در این دوران تجربه کنید ، استرسی که به شما وارد می شود باید حداقل باشد و حتی المقدر به دور از ناحیه شکم باشد

2-توقف هر چیز مضر: قانون کلی بارداری توقف هر نوع فعالیت در صورت احساس درد است و قبل از ادامه باید با پزشک خود مشورت کنید

3- هارنس کامل بدن: هارنسی که در این شرایط توصیه می شود باید از تمام بدن شما محافظت کند و علی الخصوص راحت باشد ، اگر هارنس به پهلوهای شما فشار وارد می کند ویا با آن راحت نیستید بهتر است که ازآن استفاده نکنید.

4-هورمون ریلکسین سستی را افزایش می دهد: به خاطر داشته باشید که هورمون ریلکسین باعث می شود تاندونها و رباطهای شما شل و رها باشد (انعطاف رحم و شکم به همین خاطر است) وقتیکه باردار هستید عملکرد این هورمون بیشتر می شود و مستعد صدمه دیدن خواهید بود و در بارداریهای بعدی این بی حسی را بیشتر احساس خواهید کرد.

5- تعادل و قدرت شما در این دوران تحت تاثیر است: بارداری تعادل شما را تحت تاثیر قرار می دهد و مرکز ثقل شما در حال جا به جائی و تغییر است ، قدرت شما نیز تحت تاثیر این دوران است بنابراین هنگام صعود این مسئله را بخاطر داشته باشید زیرا شما نیاز به تنظیم بدن و تعادل خود دارید.

6- هرگز تنهائی صعود نکنید : علاوه بر اینکه در شرایط عادی نباید تنهائی صعود کنید در وضعیت بارداری نیز نباید اینکار انجام شود ، اگر سقوط کنید یا مشکلی برای شما بوجود آید باید شخص دیگری برای کمک وجود داشته باشد.

آلیسون اوسیوس ویراستار مجله Climbing تا هشت ماهگی در دو  دوره بارداری سنگنوردی می کرد و دو فرزند سالم چهار کیلوئی بدنیا آورد ، اگرچه هر بارداری با دیگری فرق دارد اما فرصت خوبی است که بتوانید در این دوران با رعایت نکات فوق تمرینات خود را ادامه دهید، حتی المقدور در سالن تمرین کنید و دمای سالن را در کنترل داشته باشید علی الخصوص اگر در شرایط آب و هوائی سخت از لحاظ گرما و سرما زندگی می کنید.

هر چقدر که بیشتر تلاش می کنید به دستشوئی بیشتر احتیاج خواهید داشت وقتیکه جنین و رحم در حال رشد شما به کیسه فشار وارد می کنند و فشار هارنس و طناب نیز به آن اضافه می شود شما به تخلیه سریع ادرار نیاز دارید، سالنی که در آن تمرین می کنید علاوه بر سرویس بهداشتی باید تلفن نیز داشته باشد، سنگنوردی در دوران بارداری و تحت نظر پزشک موجب می شود که بدن شما روی فرم باقی بماند، استرس را از شما دور میکند و لحظات شادی آوری را برای شما به ارمغان می آورد و موجب می شود انتظار شما برای بدنیا آمدن کودک کسالت بار نباشد.

منبع : http://mountainflower.blogfa.com/post-140.aspx و  http://www.iranclimbing.com/

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در پنجشنبه هفدهم آذر 1390 و ساعت 13:4 |

از سلسله مقالات آمادگی جسمانی برای کوهنوردان:

یک برنامه پیشنهادی برای آماده سازی بدن جهت کوهپیمایی های یک تا دو روزه

 

انجمن پزشکی کوهستان ایران: بسیاری از ما کوهنوردان به دلایلی چون کار زیاد ، درس و یا هر دلیل شخصی دیگر ورزش کوهنوردی را بصورت پیوسته دنبال نمیکنیم . مثلا ممکن است  در یکماه چهار برنامه برویم و در ماه بعد هیچ  و تمرینات خود را هم در رفتن به کوه خلاصه کرده و در طول هفته با ورزش بیگانه باشیم . این شیوه کوهنوردی بدترین نوع کوهنوردیست و منجر به آسیبهای بسیاری در دراز مدت خواهد شد که زانو درد یعنی به نوعی تخریب مفصل زانو و ساییدگی کشکک یکی از آنهاست . ممکن است  دو یا سه ماه یا حتی بیشتر کوهنوردی نکرده باشیم و در طول این مدت تمرینات منظمی هم نداشته باشیم و حالا دوباره میخواهیم کوهپیمایی را شروع کنیم.

 بهترین راه اینست که ابتدا یک برنامه منظم آمادگی جسمانی برای خود تنظیم کرده ( مانند آنچه در ادامه خواهد آمد ) و با اجرای آن بعد از چند هفته با قدرت و اعتماد به نفس بیشتری پا به محیط کوهستان بگذاریم به این شکل هم از صعودمان لذت خواهیم برد و هم آسیب های ورزشی را به حداقل میرسانیم.

ماه اول:


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در یکشنبه سیزدهم آذر 1390 و ساعت 11:18 |

لزوم آمادگی جسمانی کوهنورد:

Image Detail

انجمن پزشکی کوهستان ایران: در روزهای ابتدایی انتشار مطالب در اینترنت بعضا به جستجوهای فراوان دوستان در زمینه آمادگی جسمانی برای شاخه های مختلف کوهنوردی مواجه شدم ،اما همیشه با ضعف دنیای کوهنوردی در این مورد روبرو بودم. در فرصتی که دراوایل سال ۸۸ برایم محیا شد من موفق به دریافت مدرک مربیگری درجه ۳ آمادگی جسمانی و بدنسازی شدم . در مطلب پیش رو سعی کرده ام آموخته ها و تجارب خودم را با شما به اشتراک بگذارم.

مقدمه

 انکار نکنید تاکنون بیشتر افراد کوهنورد در کشور ما بر اساس استعداد ذاتی و یا علاقه بسیار به کوهنوردی و تمرین با خود رشته کوهنوردی یا چیزی مثل آن برنامه رفته اند . حتی رویکرد سازمان ورزش کوهنوردی در گزینش ها و آزمون ها به اینصورت بوده است . یعنی افرادی که ذاتا قوی هستند و کمی هم شیب نوردی کرده اند را برای اردوهای مختلف انتخاب کرده اند که وقتی دقت میکنیم میبینیم مردم مناطق خاصی از ایران همیشه در این گزینش در جایگاه بالاتری بوده اند و معمولا کوهنورد بیچاره بدون هیچ آموزش قبلی و یا تمرین بدنی برای افزایش قابلیت ها در یک آزمون معمولا غیر استاندارد (بدون توجه به سن ، وزن ، قد و حتی بعضا سطح دانش تخصصی کوهنوردیش)شرکت میکند و خود را محک میزند . البته من کارم در اینجا نقد این جریان نیست ، بلکه هدفم توجه دادن خواننده به لزوم آمادگی جسمانی است .

اما نباید فراموش کنیم کوهنوردی یک ورزش همه جانبه است و روند آمادگی برای این رشته جدا از ورزشهای دیگر نیست ، حتی من پا را فراتر گذاشته و اصطلاح فراورزش (در همسانی با فراتکنولوژی) را به ورزش کوهنوردی اطلاق میکنم . عدم آمادگی بدنی کافی ، تمرین مناسب و حرکت صحیح سر انجام به عدم موفقیت و بد تر از آن به آسیب های بدنی می انجامد . ما برای یک ورزش همه جانبه به تمرینات همه جانبه نیاز داریم . در بدو تولد ورزشی صاحب یک بدن سالم و بی عیب و نقص و آماده هر نوع فعالیت سنگین هستیم و چند سال بعد کوهی از بیماری و درد را متحمل میشویم و نباید انکار کنیم که فقط درصد کمی از این عوارض به علت مصدومیت و .. است . 

آشنای با اصطلاحات اصلی در زمینه آمادگی جسمانی و تندرستی:



ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در دوشنبه هفتم آذر 1390 و ساعت 11:20 |

مدیریت تمرین‌های سنگ‌نوردی:

انجمن پزشکی کوهستان ایران:

تعیین هدف:

دست کنید لای آرزوهاتون و هدف خودتونو بکشید بیرون. هدفتون رو که مشخص کردید، روی کاغذ بنویسید و بگذارید جایی که همیشه به آن دسترسی دارید و حداقل روزی یک بار چشمتان به آن بیافتد. داخل ساک ورزشی، توی در کوله پشتی، لای کتاب درسی، روی دسک تاپ کامپیوتر و ... نوشته یا علامتی بگذارید که شما رو به یاد هدفتون بندازه (خودم یک طنابچه دور مچ دست چپم میبندم که منو یاد برنامه سال بعدم میندازه).

چیزهایی که ورزشکار به آن احتیاج داره وقت، پول و اراده است، با نبود هرکدام از اینها او به هدف نخواهد رسید. در بذل این سه مورد برای نیل به هدفتون خساست به خرج ندین.

اگر احساس می‌کنید که نمی‌تونید هدف‌های ساده‌تر و ایمن‌تری انتخاب کنید که پشتکار زیادی نمی‌خواهد. هدف بزرگ امکانات و توانایی می‌خواهد اگر ندارید بهتر است آلوده آن نشوید (این پاراگراف یعنی از فحش بدتر).

برنامه ریزی

فکر می‌کنم این جمله رو یکی از ژنرال‌های انگلیسی گفته باشد: "من همیشه قبل از جنگ برنامه‌ریزی دقیقی می‌کنم هر چند که در زمان حمله شاید آن نقشه و برنامه‌ریزی به درد نمی‌خورد ولی خوب بدون نقشه هم که نمی‌شود رفت به جنگ".

برنامه‌ریزی مهم‌ترین قسمت دستیابی به هدف است، حتی اگر برنامه‌ریزی در اجرا با مشکل مواجه شود. در برنامه‌های ما برنامه‌ریزی اولیه با جمع آوری اطلاعات قبلی همراه است.

برای رسیدن به هدف باید شناخت کافی نسبت به آن بدست آورد و برنامه داشت. برنامه دقیق برای بدست آوردن مهارت لازم، برنامه بدن‌سازی، روزهای تمرین، روش تمرین، برنامه غذایی و سیکل‌های تمرینی و ... عوامل زیادی لازمند تا معادله ما به جواب صحیح برسه.

ورزشکاری که قصد پیشرفت داره فرصت تجربه بسیاری از اشتباهات از او سلب میشه و باید بسیار شمرده و حساب شده گام برداره و اشتباهات خود را به حداقل برسونه. برای این کار باید برنامه‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت برای خودش تنظیم کنه. در رشته ما برنامه‌ریزی‌های فصلی و سالیانه را میشه مثالی از برنامه‌های کوتاه و بلندمدت بشمار آورد.

مطالعه و یادداشت برداری

به شما که اهل مطالعه و تحقیق هستید، پیشرفت سریع‌تر و بهتری دارید. خواندن تجربه دیگران و گزارش‌نویسی برای انتقال تجارب خود به دیگران و عدم تکرار اشتباهات کار ایده آلی‌ست.

استراحت فعال

استراحت دادن به عضلات و ماهیچه‌ها باعث دور شدن از آسیب‌دیدگی است. غذا رساندن به عضله در زیر فشار کاری و استرس علاوه بر آسیب‌دیدگی باعث حجیم شدن هم می‌شود که در رشته ما زیاد مفید نیست. همیشه باید بعد از یک سيکل تمرینی سنگین به انگشتان، مفاصل و عضلات خودتون استراحت کافی بدید. در دوره استراحت فعالیت خودتون رو با نرمش‌های ساده، ایروبیک و نرمش‌های کششی ادامه بدین.

توجه به تغییرات

به تغییرات بدنی و تکنیکی خودتون توجه کنید. تغییرات در اندام‌ها و شکل عضلات‌تون. تغییرات در مهارت فنی و صعود. این باعث اعتماد به نفس شما میشه.

زنگ تفریح داشته باشید

یکی از عاداتی که ممکنه سراغ حرفه‌ای‌ترها بیاد نداشتن زنگ تفریحه. صبح تا شب به فکر تمرین و برنامه خودشون هستند و این یعنی استرس، استرس و استرس. یک هفته هم استراحت کنید. بروید مهمانی و ... با فکر آزاد از برنامه.

تمرین در حضور غریبه‌ها یا با کسی غیر از هم طناب



ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه پنجم آذر 1390 و ساعت 13:5 |

انجمن پزشکی کوهستان ایران: بعد از یک  مسافرت ،سنگنوردی طولانی، امروز ماهیچه های شما توان همیشگی را ندارند یکی از راه های بسسار خوب برای از بین بردن این حالت در یک جلسه مراجعه کردن به یک ماسو تراپ ورزشی است.
 ماساژ ورزشی یک فرم مخصوص از ماساژ است که قبل و بعد از سنگنوردی مورد استفاده قرار می گیرد.این یک راه عالی برای کمک دررفع خستگی، رفع تورم، کاهش تنش عضلانی و برای جلوگیری از صدمات است.
 همچنین به ارتقاء انعطاف پذیری کمک می کند ، که برای سنگنوردان فوق العاده مفید است.
 این شکل ماساژ شاخه مخصوص ماساژسوئدی است که کمک به آزاد شدن عضلات و بافت های بدن می کند و سهیم در افزایش دامنه حرکتی است.


 اگر ماساژ ورزشی قبل از بالا رفتن انجام شود این شکل ماساژ  برای جلوگیری ازآسیب های ورزشی همچنین به بهبود سیستم های بدن کمک می کند ،  بعد از بالا رفتن و ماساژ گرفتن سبب بهبود تونعضلانی و کمک به حذف اسید لاکتیک می شود لازم به ذکر است این اسید لاکتیک است که به طور معمول منجر به درد عضلانی می شود.

 از مزایای دیگر ماساژ این است که کمک می کند به ورزشکاران بیشتر در نقطه فلات حرکت بزنند شکل تخصصی ماساژ به سنگنوردان با ساعد های دم کرده و گرفته کمک  میکند.ماساژ بر روی ساعد کمک به بهبود قدرت ،گرفتن و رسیدن به سطح بالایی از توانایی را نشان می دهد.
 در بالا رفتن هم خم کننده ها و هم باز کننده ها در ماساژ سود می برند سایر عضلاتی که به طور عمده  سود میبرند در ماساژ دست ها ،مچ ها و عضلات چهار سر رانی هستند.
 بسیاری از سنگنوردان مسابقه ای دریافته اند که ماساژ در مراحل بعدی به آن ها کمک می کند چرا که آن ها مایل نیستند با ماهیچه های خسته و گرفته به مرحله بعدی بروند.
 ساده ترین راهی که کمک می کند به سنگنوردان قوی تر ، سریع تر به سنگنوردی بپردازندماساژ است.
 سنگنوردی قوی و سنگنوردی ایمن
 منابع:جمهوری.سارا. آناتومی سطحی
 WWW.ROCKCLIMBING FOR LIFE.COM
 تحقیق و ترجمه: Ryan Coisson
 محمد ابراهیم رزاقی دانشجوی کارشناسی ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی - ماسوتراپ ورزشی

منبع:اطلاعات سنگنوردی ایرانیان و با تشکر از وبلاگ گروه سنگنوردی و صخره نوردیADRENALIN

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در چهارشنبه دوم آذر 1390 و ساعت 15:10 |
تغذیه مناسب در سنگنوردی و صعودهای ورزشی: 

تالیف: دکتر امیر حسین خلیلی فر

عضو انجمن پزشکی کوهستان ایران



انجمن پزشکی کوهستان ایران: نیازهای تغذیه ای سنگنوردان: سنگنوردی ورزشی است که می تواند ساعتها طول بکشد. این ورزش نیاز به قدرت ، توان و استقامت عضلانی بالایی دارد. قدرت و برنامه ریزی تمرینی خوب می تواند این توانایی ها را افزایش دهد اما در کنار اینها بدن به سوخت و تغذیه صحیح نیز نیاز دارد.

نیازهای تغذیه ای سنگنوردان درسه مرحله قبل، در حین و پس از ورزش بررسی می شود.

1- تغذیه قبل از شروع سنگنوردی:

هدف از تغذیه در این مرحله آماده کردن بدن جهت تامین انرژی و مایعات مورد نیاز بدن در خلال فعالیت ورزشی است. لذا شروع این مرحله 3 ساعت قبل از سنگنوردی است. وعده غذایی این مرحله باید شامل مخلوطی از کربوهیدراتهای سریع الجذب مثل دانه های سرال سیب زمینی شیرین، سبزیجات و میوه ها باشد. یک منبع خوب پروتئینی نیز باید به این وعده اضافه شود که ماهی و گوشتهای کم چربی می تواند انتخاب مناسبی باشد. نوشیدن نیم لیتر آب نیز 2 ساعت قبل از شروع فعالیت توصیه می شود.

سنگنوردی و صعود سرعتی یک فعالیت قدرتی و سنگنوردی استقامت یک فعالیت استقامتی هوازی تلقی می شود که شما می توانید با خوردن موادی شبیه آنچه گفته شد 30 دقیقه قبل از شروع فعالیت ذخایر کربوهیدراتی را به حداکثر برسانید. مصرف یکShake پروتئینی مثل Whey protein را به اضافه 5/0 لیتر آب را 30 دقیقه قبل از شروع توصیه می کنند.

2- تغذیه در حین صعود :

در طی سنگنوردی مهمترین چیزی که باید مصرف شود میزان مناسب مایعات است هدف از نوشیدن آب و مایعات حفظ عملکرد بدن و جلوگیری از کم آبی است. اگر صعود تا یک ساعت طول بکشد آب به تنهایی کافی است. مطالعات انجام شده فواید فیزیولوژیک نوشیدن مایعات توام با کربوهیدرات را در این حدود زمانی نشان داده اند. نوشیدن cc 250 مایع شامل cc 125 آب باضافه cc 125 مایع ورزشی (شیرین توام با الکترولیت) هر 15 دقیقه است. چون این ورزش ورزشی قدرتی استقامتی است که عضلات به شدت در آن درگیرند استفاده از آمینو اسیدهای شاخه دار را در خلال فعالیت توصیه می کنیم.

3- تغذیه پس از صعود:


بلافاصله پس از صعود ترکیبی از پروتئین و کربوهیدرات (با اندکس گلاسمیک بالا) در جبران حفظ ذخایر کربوهیدرات کمک خواهد کرد و به کمک ترشح انسولین پروتئین نیز در عضلات جایگزین خواهد شد.این جایگزینی در 30 دقیقه اول پس از صعود توصیه خواهد شد. جایگزینی آب نیز اکیداً توصیه می شود.


مقدار مورد نیاز5/0 لیتر آب به ازای هر پوند کاهش وزن است 1 تا 2 ساعت پس از اتمام صعود، خوراکی شامل پروتئین، چربی و کربوهیدرات توصیه می گردد. پیشنهاد ما سیب زمینی شیرین باضافه مایونز و سالاد می باشد و همچنین 5/0 لیتر آب توصیه می شود.


خواهید دید که با تغذیه صحیح عملکرد بهتری در حین ورزش سنگنوردی خواهید داشت.

                            پایان

نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در چهارشنبه دوم آذر 1390 و ساعت 15:4 |

راهکار های سنگنوردی در زمستان جهت داشتن صعودی ایمن تر(بخش اول):

انجمن پزشکی کوهستان ایران: با وجود اينكه صعود بسياري از قلل ايران در فصل مناسب احتياج به ابزار خاص يا تكنيك ويژه اي ندارد. اما در صورت تمايل به انجام صعودي فراتر از حد معمولي و از مسيرهاي ناشناخته به همراه داشتن ابزار مناسب مي تواند بسيار چاره ساز باشد.

كلنگي كه می توان با آن از شكافهاي يخ زده صعود كرد و يا طناب و چند ابزار حمايت مياني در بسيار از موارد نه تنها گره گشا بلكه مي توانند از بروز حادثه جلو گيري كنند. فرضا به مسيري بر خورد كرده ايد كه تكه سنگي صاف راه شما را سد نموده در اين حالت روش تصویر سمت چپ مي تواند چاره ساز باشد. به جاي ركاب تسمه اي اين شكل مي توان از تسمه گره زده نيز استفاده نمود.


 مسير مستقيم همواره بهترين راه نيست

اگر در مسير صعودتان ادامه راه بصورت مستقيم بسيار سخت و يا غير ممكن بود كمي به دور و بر خور نگاه كنيد. شايد چند متر آن طرف تر معبري باشد كه بتوانيد از آن استفاده كنيد.

 

هنگام صعود سر طناب بر روي مسير هايي كه احتياج به ابزار گذاري دارد وشما ناگزير از حمل ابزار حمايت مياني متنوعي هستيد. چگونگي تقسيم و حمل صحيح آنها مي تواند به بهتر شدن صعود شما كمك نمايد.

بدترين راه ممكن براي حمل يك دسته 12 تايي NUT (كيل ) تقسيم و آويزان نمودن آنها به دو كارابين است . اين كار باعث اتلاف انرژي و بروز مشكلات زياد براي پيدا كردن نمودن وسيله با سايز مناسب مي شود. سعي كنيد ابزار خود را به 4 دسته تقسيم كنيد و آنها را در سري هاي ريز و كوچك و متوسط و بزرگ دسته بندي كنيد. عادت كنيد هر دو دسته را به يك سمت صندلي صعود خود ( يا حمايل ) متصل نمائيد.

اين كار باعث مي شود بدون نگاه كردن به ابزار بدانيد سري مناسب در كدام سمت بدن شما مي باشد. علامت گذاري ابزار با رنگ – استفاده از كيل هاي رنگي و يا مشخص نمودن هر سايز با نوار چسب رنگي مي تواند به شما در سريعتر پيدا نمودن آن كمك نمايد.

 
 
تعداد کارابین پیچ مورد نیاز
 
سوال متداولی كه بسياری از تازه كاران می پرسند اين است كه چند عدد كارابين پيچ بايد با خود داشته باشند.

در پاسخ بايد گفت كه جواب قطعی نمی توان به اين سوال داد ، برخی يك جين كارابين پيچ دارند و برخی تنها يك يا دو عدد.

كارابين های پيچ بيشترين ميزان ايمنی را نسبت به كارابين های ساده دارند همچنين قويتر و بزرگترند. دقت داشته باشيد كه اين ويژگی ها در بالا كشی ها و يا استفاده از گره های بزرگ در روی طناب بسيار اهميت دارد. اما عيب اين كارابين ها اين است كه سنگين هستند و در برخی از شرايط مانند صعود های زمستانی يخ می زنند.

ايرادی كه برخی از آدم های سخت گير می گيرند اين است كه کار کردن با اين كارابين ها در شرايط ايمنی بالا سخت است مانند سيستم های بالاكشی و بهتر است از كارابين ساده و يا دو كارابين با جهت مخالف استفاده شود.

در پاسخ بايد گفت هنگامی كه شرايط ثابت است و حركتی نداريم اين كار خوب است اما در شرايطی كه حركت داريم و يا به آن آويزان هستيم احتمال حادثه در اين كارابين ها كمتر است (البته چنانچه دهانه ی كارابين را كامل نبنديد تضمينی وجود ندارد!!!). استفاده از دوكارابين با جهت مخالف هم انتخاب خوبی است برای زمانی كه پيچ كارابين يخ بزند و يا آنكه استفاده از كارابين پيچ با دستكش سخت باشد.

با توجه به وزن ، من تلاش می كنم تا حداقل تعداد كارابين های پيچ ممكن را داشته باشم و معمولا دو كارابين بسيار قوی HMS با خود حمل می كنم به علاوه يك كارابين كوچك D شكل. كارابين های HMS در مقايسه با كارابين های D زياد قوی نيستند پس بهتر است يك كارابين D شكل برای حداكثر نيرو داشته باشيد. از طرف ديگر اندازه ی آنها است كه فضای زيادی را برای زدن گره های بزرگ می دهد. با اين دو كارابين من احساس می كنم كه به حداكثر ايمنی می رسم و هنگامی كه به ايمنی بيشتری نياز دارم از دو كارابين با جهت مخالف استفاده مي كنم.

با تشکر از وبلاگ گروه سنگنوردی و صخره نوردیADRENALIN

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در سه شنبه یکم آذر 1390 و ساعت 13:42 |

هشدارهای لازم در دیواره نوردی و سنگنوردی در هوای بارانی:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: این روزها که اکثرا اوقات هوای کشور بارانی و با بارشهای متناوب همراه است، برای دیواره نوردان و سنگنوردان کار کمی مشکل شده است. اشتباهی کوچک که در بعضی موارد ناخودآگاه از سنگنورد سر می زند می تواند منجر به حادثه ای ناگوار گردد. در اینجا نکاتی ذکر می گردد که می تواند به سنگنورد کمک کند که چگونه در چنین شرایطی از ایمنی بیشتری برخوردار باشد. باشد تا با رعایت نکات ایمنی از صعودهایمان بیشتر لذت برده و سلامتی خود را نیز حفظ کنیم.
دیواره نوردی در هوای بارانی
گرفتار شدن در يک هوای بارانی و بد در حين صعود برای هر سنگنوردی امری است غير قابل اجتناب که بخصوص در اوايل پاييز و بهار بيشتر روی می دهد.

در چنين مواقعی چاره چيست ؟

طبيعا به همراه داشتن پوشاک ضد آب و مناسب می تواند تا حد زيادی در حفظ وضعيت و روحيه شما کمک نمايد ، پس در زمان چيدن کوله پشتی خود آن را از قلم نياندازيد.

نترسيد و عصبی نشويد.

مطمئمن باشيد هر طوفانی بالاخره فروکش خواهد نمود، پس خونسردی خود را از دست ندهيد و اگر همراه شما احساس اضطراب می کند سعی کنيد با رفتارتان آرامش را به او بازگردانید.

موقعيت های پيش رو را بخوبی بسنجيد.

عاقلانه تصميم بگيريد، همواره فرود بهترين چاره نيست ، پس بنا به موقعيت خودتان بر روی ديواره تصميم به ادامه راه يا برگشت بگيريد و به یاد داشته باشید که صعود يک طول طناب تا بالا بسيار بهتر از 9 طول فرود است .اگر شرايط ديواره اجازه داد می توانيد بدنبال يک سر پناه بگرديد تا از شدت طوفان کاسته شود .

اگر تصميم به ادامه صعود گرفتيد اصراری بر صعود طبیعی (Free) نداشته باشيد، سنگهای خيس مکان مناسبی برای صعود طبيعی نیستند، هر ميانی را به خوبی کار بگذاريد و حتما آن را به خوبی آزمايش کنيد .( احتمال سقوط در اين شرايط چند برابر می شود ).

اگر تسمه بلند به همراه داريد می توانيد بصورت رکاب از آن استفاده کنيد و بصورت مصنوعی مسير را ادامه دهيد .

نفر دوم نيز می تواند با استفاده از دو طنابچه پروسيک ( صعود ميمونی ) بسرعت خود را به کارگاه برساند ، بنابراين داشتن يکسری لوازم برای اين کار برای هر صعود کننده ای توصيه می شود. دو طنابچه و يک تسمه وزن زيادی ندارند اما می توانند بسيار چاره ساز باشند . در صورت تصميم برای فرود تمام نکات ايمنی را چک کنيد ، بخصوص وضعيت کارگاه های مسير را و حتی اگر لازم ديديد آن را با اضافه نمودن ابزار تقويت کنيد.

فراموش نکنید که هيچ ابزاری گران بها تر از جان شما و هم طنابتان نيست .

سريع ولی ايمن حرکت کنيد.

هرگز ايمنی را فدای سرعت نکنيد. نبستن پيچ دهانه يک کاربين ، چک نکردن يک گره، اشتباه در انداختن طناب در وسيله حمايت ، بد کار گذاشتن حمايت ميانی و ..... همه و همه می تواند به حادثه ای تبديل شود که بسيار ناگوار است .

با تشکر از وبلاگ گروه سنگنوردی و صخره نوردیADRENALIN

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در دوشنبه سی ام آبان 1390 و ساعت 16:25 |
<