انجمن پزشکی کوهستان ایران: پریود زنان یک مسئله کاملا فیزیولوژیک بوده که منعی برای فعالیت های روزمره یک خانم ایجاد نمی کند ولی در فعالیت های ورزشی سنگین بهتر است سایر مداخلات دارویی و غیره به کمترین حد خود برسند. بانوان در زمان پریود با تجربه درد ،خون ریزی و... بیگانه نمی باشند ، اما این مشکلات در برنامه های سنگین ، شب مانی در کوهستان و تغییرات ارتفاع , سنگنوردی , غارنوردی , غواصی, مسافرتهای زمینی طولانی مدت و... خصوصا معضل عدم دسترسی به سرویس بهداشتی و آب گرم گاهی مشکل آفرین خواهد شد ، به یاد داشته باشیم که گاهی ورزش سنگین باعث عدم تخمک گذاری می شود که خود این مسئله دفع لخته را به همراه دارد و با افزایش سن نیز این مهم شایع تر می شود ، تحقیقات مستندی در خصوص تاثیر قرص های جلوگیری در ارتفاعات بالای 4000 متر که مورد تایید قرار گرفته باشند متاسفانه در دسترس نیست و عدم وجود آن هم کاملا بدیهی است .زمانی که پای درد و دل خیلی از کوه نوردان و هیمالیا نوردان می نشینیم اظهار میدارند که ایکاش میتوانستند با سیکل طبیعی خود و بدون استفاده و مداخلات دارویی اقدام به کوه نوردی نمایند .

در هر صورت همانگونه که قبلا" نیز اعلام شده گل کوه آماده پاسخگویی در این زمینه از طریق ایمیل این وبلاگ می باشد.

 واکنش ناشی از استفاده از قیف ادرار حداقل در بین بانوان کشور امیدوار کننده بود و یکی از مراکز پخش دارو و لوازم بهداشتی در تهران به شماره 88349295 با توزیع بروشوری از واردات قریب الوقوع نوعی از این دستگاه به نام فم –  پی  FEMPEE  اطلاع داده که حداکثردر اوایل سال آینده برای توزیع در داروخانه های تهران عرضه خواهد شد و حالا تصمیم داریم که وسیله دیگری را به شما معرفی کنیم :

MOON CUP

" زنان و پریود آنها " یکی از موضوعاتی است  که اکثرا" تمایل به جلوگیری از آنرا دارند ، رفتن به دستشوئی برای زنان در ارتفاع کاری است دشوار و بسیار دشوارتر است اگر پریود باشند ، همگی حوله و تامپون های بهداشتی را می شناسیم اما کمتر کسی در مورد  "Moon Cup" یا ظرف پریود چیزی شنیده ، اولین باری که در باره آن مطلبی خواندم در سایت UKClimbing.com بود و زنی به سایرین می گفت که چگونه هنگام پریود شرایط را در ارتفاع برای خود راحت تر کنند. این گزارش برای من جالب بود و آنرا دنبال کردم ، Moon Cup یک فنجان ازجنس سلیکون است که در دهانه رحم قرار می گیرد و درست مثل یک تامپون مایعات را جمع می کند و لازم است که هرازگاهی چند تخلیه و شسته شود و مجددا" مورد استفاده قرار گیرد. هنگام استفاده از آن به دلیل داشتن جنس لطیف و منعطف به هیچ وجه آنرا احساس نمی کنید ، استقاده از آن بسیار راحت است .

 مزایای این وسیله :

1-   همه چیز در این ظرف جمع می شود و مایعی برای نشست و یا نفوذ وجود ندارد.

2-  انتشار بو وقتیکه همه چیز محاصره شده وجود ندارد

3- در مقایسه با تامپون یا نوار بهداشتی به مدت طولانی تری نیاز به تعویض و یا تخلیه دارد (بستگی به شدت خونریزی شما دارد) مدت ایده آل برای عدم تعویض 12 ساعت می باشد.

4- خطر سندرم شوک سمی ناشی از استفاده از تامپون یا نوار بهداشتی را ندارد.

5- این ظرف فقط آنچیزی را که تولید شده جمع آوری می کند بنابراین تعادل طبیعی شما مختل 
نمی شود(آنچیزی که تامپون به همراه دارد)

6- پد کثیفی در کارنیست

7- هیچ پارچه یا پنبه کثیف آویزانی وجود ندارد

8- قیمت آن به پول ایران حدود چهل هزار تومان است ولی اگر ارزش تامپون و نواربهداشتی های خریداری شده در هر سال را با قیمت این ظرف مقایسه کنیم خرید آن بسیار بصرفه تر است

9-  ظرف پریود کاملا" قابل استفاده مجدد است و برای سالهای می توانید از آن استفاده کنید کافی است کمی به تامپونهای رها شده در طبیعت فکر کنید.

۱۰- در شرایط دشوار و عدم دسترسی به سرویس بهداشتی علی الخصوص هنگام تاریکی نیاز به رفتن به دستشوئی ندارید.

مضرات این وسیله :

1-   دوشیزگان از استفاده از این وسیله اکیدا" خودداری نمایند

2-  هنگام خارج کردن آن از بدن باید ریلکس باشید و به اینکار تسلط داشته باشید ، با تمرین این امکان فراهم می شود.

3- تخلیه آن در اماکن عمومی و یا طبیعت کار چندان خوشایندی نیست زیرا لازم است که آنرا قبل از استفاده بشوئید ، اما اگر دستمال مرطوب یا یک بطری کوچک آب همراه داشته باشید مشکلی بوجود نخواهد آمد.

بطور کلی کسانی که از این وسیله استفاده کرده اند راضی می باشند و قصد ندارند به دوران استفاده از محصولات بهداشتی متداول برگردند و باید از کسی که این دستگاه را تولید کرده سپاسگزار بود.تاریخچه استفاده از ظرف پریود به دهه سال 1930 برمی گردد و فروش تجاری آن در همان محدوده زمانی که تامپون و نوار بهداشتی تولید شد آغازگردید ، در دوران اولیه بعد از عصر ویکتوریا صحبت در مورد محیط واژینال زنان چندان شایسته نبود و هنوز بعد از گذشت حدود نه دهه از آن زمان شاهد شناور بودن تامپونها و نوارهای بهداشتی در کاسه توالتها هستیم اما استفاده از moon cup موجب غلبه بر این مشکل شد و زنان روشنفکر از آن استقبال کردند.

طریقه استفاده :

بدترین فاجعه کوهنوردی ایران درزمستان سال1353

انجمن پزشکی کوهستان ایران: حادثه دلخراش 13 دی 1353 قلّه توچال و........ بزرگترین فاجعه کوهنوردی سالهای قبل از انقلاب  می باشد که موجب کشته شدن تعداد زیادی از کوهنوردان در ارتفاعات توچال و دماوند و غار یخ مراد...بشرح زیر گردید.

1- در اواخر آذر ماه سال 1353 سه یا چهار نفر از کوهنوردان دانشکده فنی تهران قلّه دماوند را از مسیر ناندن صعود نموده و در برگشت از قلّه از طرف تخت فریدون یکی از این کوهنوردان داخل یکی از یخچالهای شمال دماوند سقوط و در دم کشته می شود و دوستان او که امکان حمل جسد او را نداشتند به تهران مراجعه و علیرغم اینکه تعداد زیادی از دانشجویان کوهنورد برای انتقال جسد به تخت فریدون رفته و فعالیت زیادی را شروع نمودند بعلت بارش برف زیاد و پوشاندن روی جسد موفق به پیدا کردن و انتقال آن نمی شوند. و در اوایل مرداد سال 1354 جسد مذکور را پیدا کرده و انتقال دادند.

توضیح اینکه ساخت جان پناه تخت فریدون در ارتباط با پیشنهاد ساخت آن بیاد کوهنورد مذکور              (احتمالا بنام فرشاد) در سالهای بعد و فقط به جهت دانشجویان کوهنورد دانشگاه تهران و بدون اطلاع فدراسیون کوهنوردی وقت ساخته شد که همچنان پایدار و قابل استفاده می باشد.

2-  د رروز جمعه 13 دی ماه سال 1353 عده زیادی کوهنورد قلّه توچال را در یک هوای خراب صعود می نمایند و بعلت سرمای شدید و باد و بوران در داخل جان پناه منتظر بهتر شدن هوا می شوند و چون هوا هر لحظه بدتر می شود تصمیم به مراجعت به هر صورت گرفته و متأسفانه بعلت باد و بوران و نداشتن دید مسیر را گم کرده و بعد از مدتها دست و پنجه نرم کردن با هوای خراب نزدیک غروب تعدادی از آنها به حدود گردنه پیاز چال رسیده و در حالیکه همه خسته و از پا افتاده بودند و  9 نفر از آنها هر طوری که روی زمین نشسته بودند بهمان شکل منجمد می شوند. یکی از کوهنوردان که تجربه و قدرت بیشتری داشت به نام ناصرملک محمدی کوهنوردفداکارگروه کا  وه بیشترین تلاش را برای نجات آنها می کند و حتی از پوشاک خود به آنها می دهد ولیکن موفق به نجات انها نمی شود و اگر خودش می خواست می دانست خود را نجات داده و به گریزد ولیکن بانهایت فداکاری و جوانمردی و انسانیت و بزرگواری در کنار آنها می ماند و جان خودش را هم از دست می دهد که تاریخ کوهنوردی ایران حرکت او را فراموش نمی کند.

چند نفر دیگر هم که امکانات بهتری داشتند چادر زده و شب را در چادر گذرانیدند ، و زنده مانده و صبح روز بعد موفق به مراجعت شده و خبرها را به کوهنوردان می رسانند.

برای حمل اجساد دانشجویان کوهنورد زیادی به شیر پلا و پیاز جان حرکت نموده و موفق به حمل اجساد به شیر پلا و انتقال آنها با هلیکوپتر به شهر می شوند و مرحوم ناصرگارسجی در هدایت و راهنمائی هلیکوپتر ها نقش فعالی داشت.

یکی از اجساد کوهنوردان در زیر یک تخته سنگ بزرگ و در یک مسیر بهمنی قرار داشت و برای حمل آن جنازه روز بعد در ساعت چهار صبح که هوا سرد بود و امکان ریزش بهمن کمتر اقدام و این جنازه هم حدود ساعت 10 صبح به شیر پلا رسید و به علت نیامدن هلیکوپتر و گرمای هوا در آن روز و صدای شکستن بهمن های زیادی د رمنطقه این جنازه بر روی نردبان بسته شده و با استفاده از طناب و وسائل فنی و همت و همکاری و هماهنگی کوهنوردان دانشجو از مسیر آبشار دوقلو پائین آورده و تحویل خانواده اش گردید.

یک جنازه دیگر هم در زیر یال پیاز چال در اردیبهشت ماه سال بعد توسط کوهنوردان دانشجو پیدا شده و به تهران حمل و تحویل خانواده اش گردید.

3- سومین حادثه دلخراش در همین ایام سقوط بهمن در زیر غار یخ مراده بود و کوهنوردان کانون کوهنوردی تهران پس از بازدید از غار د رمراجعت از غار و سرازیر شدن از دامنه زیر غار یخ مراد به علت شکستن بهمن و ریزش بهمن و مدفون شدن چهار نفر از کوهنوردان بنامهای احمد گلابی ، فاطمه میریان جعفرفولادی و.محمدرضافرشادمهر گردید. متأسفانه به علت تاریکی شب و خستگی و .... کوهنوردان زنده مانده موفق به انجام جستجو برای پیدا کردن کوهنوردان مدفون شده نگردیده و در حالیکه در محل کم عمق بهمن بودند و امکان نجات آنها وجود داشت.

به هر جهت زمستان بسیار غم انگیزی برای کوهنوردان بود من خود شاهد و در جریان بیشتر موارد فوق بودم با شخصیت بسیار خوب تعدادی از جان باختگان حوادث فوق و شهامت و فداکاری آنها آشنا بودم و همچنین همت و تلاش کوهنوردان برای پیدا کردن و حمل و انتقال اجساد از کوه را نمی توانم فراموش بکنم . یادشان گرامی باد.                                                   امیدوارم کمتر شاهد این وقایع دردناک باشیم.

برداشت: وبلاگ تاریخ کوهنوردی همدان