تبليغاتX
انجمن پزشکی کوهستان ایران

هشدارهای لازم در دیواره نوردی و سنگنوردی در هوای بارانی:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: این روزها که اکثرا اوقات هوای کشور بارانی و با بارشهای متناوب همراه است، برای دیواره نوردان و سنگنوردان کار کمی مشکل شده است. اشتباهی کوچک که در بعضی موارد ناخودآگاه از سنگنورد سر می زند می تواند منجر به حادثه ای ناگوار گردد. در اینجا نکاتی ذکر می گردد که می تواند به سنگنورد کمک کند که چگونه در چنین شرایطی از ایمنی بیشتری برخوردار باشد. باشد تا با رعایت نکات ایمنی از صعودهایمان بیشتر لذت برده و سلامتی خود را نیز حفظ کنیم.
دیواره نوردی در هوای بارانی
گرفتار شدن در يک هوای بارانی و بد در حين صعود برای هر سنگنوردی امری است غير قابل اجتناب که بخصوص در اوايل پاييز و بهار بيشتر روی می دهد.

در چنين مواقعی چاره چيست ؟

طبيعا به همراه داشتن پوشاک ضد آب و مناسب می تواند تا حد زيادی در حفظ وضعيت و روحيه شما کمک نمايد ، پس در زمان چيدن کوله پشتی خود آن را از قلم نياندازيد.

نترسيد و عصبی نشويد.

مطمئمن باشيد هر طوفانی بالاخره فروکش خواهد نمود، پس خونسردی خود را از دست ندهيد و اگر همراه شما احساس اضطراب می کند سعی کنيد با رفتارتان آرامش را به او بازگردانید.

موقعيت های پيش رو را بخوبی بسنجيد.

عاقلانه تصميم بگيريد، همواره فرود بهترين چاره نيست ، پس بنا به موقعيت خودتان بر روی ديواره تصميم به ادامه راه يا برگشت بگيريد و به یاد داشته باشید که صعود يک طول طناب تا بالا بسيار بهتر از 9 طول فرود است .اگر شرايط ديواره اجازه داد می توانيد بدنبال يک سر پناه بگرديد تا از شدت طوفان کاسته شود .

اگر تصميم به ادامه صعود گرفتيد اصراری بر صعود طبیعی (Free) نداشته باشيد، سنگهای خيس مکان مناسبی برای صعود طبيعی نیستند، هر ميانی را به خوبی کار بگذاريد و حتما آن را به خوبی آزمايش کنيد .( احتمال سقوط در اين شرايط چند برابر می شود ).

اگر تسمه بلند به همراه داريد می توانيد بصورت رکاب از آن استفاده کنيد و بصورت مصنوعی مسير را ادامه دهيد .

نفر دوم نيز می تواند با استفاده از دو طنابچه پروسيک ( صعود ميمونی ) بسرعت خود را به کارگاه برساند ، بنابراين داشتن يکسری لوازم برای اين کار برای هر صعود کننده ای توصيه می شود. دو طنابچه و يک تسمه وزن زيادی ندارند اما می توانند بسيار چاره ساز باشند . در صورت تصميم برای فرود تمام نکات ايمنی را چک کنيد ، بخصوص وضعيت کارگاه های مسير را و حتی اگر لازم ديديد آن را با اضافه نمودن ابزار تقويت کنيد.

فراموش نکنید که هيچ ابزاری گران بها تر از جان شما و هم طنابتان نيست .

سريع ولی ايمن حرکت کنيد.

هرگز ايمنی را فدای سرعت نکنيد. نبستن پيچ دهانه يک کاربين ، چک نکردن يک گره، اشتباه در انداختن طناب در وسيله حمايت ، بد کار گذاشتن حمايت ميانی و ..... همه و همه می تواند به حادثه ای تبديل شود که بسيار ناگوار است .

با تشکر از وبلاگ گروه سنگنوردی و صخره نوردیADRENALIN

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در دوشنبه سی ام آبان 1390 و ساعت 16:25 |

رکورد خانم فوق دونده در منطقه اورست:

انجمن پزشکی کوهستان ایران:

18 نوامبر 2011 – در شش روز گذشته  لغو پروازها بدلیل هوای نامساعد صدها راهپیمای منطقه کوه اورست در نپال را آواراه کرده است.اما این جور مسائل دکتر الیزابت هاوکر را نگران نمی کند. روز جمعه، این فوق دونده بریتانیایی که بیشتر به لیزی مشهور است، پاکوب کمپ اصلی تا کاتماندو را ، به مسافت 320 کیلومتر، در 2 روز و 23 ساعت و 25 دقیقه دوید که رکورد جهانی جدیدی محسوب می شود.

در سپتامبر امسال، لیزی رکورد جهانی دیگری را با دویدن مسافت 247 کیلومتر در طول 24 ساعت برجای گذاشت. این خانم در مسابقه ای که در Llandundo  بریتانیا برگزار شد دو مایل بیشتر از بهترین رقابت کننده مرد دوید. لیزی که دانشمند نیز می باشد، روز صبح سه شنبه از کمپ اصلی اورست ، واقع در ارتفاع 5360 متر بالای سطح دریا، شروع کرد و هفت و چهل دقیقه صبح جمعه به استادیوم داسرات رانگشالا در کاتماندو رسید.

با انجام این کار، این قهرمان 35 ساله سابق جهان در مسافت 100 کیلومتر، رکورد خودش را که طی کردن مسیری طاقت فرسا در 3 روز و 2 ساعت و 36 دقیقه در سال 2007 بود، شکست. این بار این مسابقه را رقص آسمان لیزی نامید و هدف آن تبلیغ دویدن بر روی پاکوب ( Trail Running) در نپال بود.

او اوایل این ماه در یک مصاحبه مطبوعاتی گفت:" نپال پتانسیل بسیار زیادی برای دو بر روی پاکوب دارد، اما در اینجا آن را یک ورزش به حساب نمی آورند. مسابقه من تلاشی خواهد بود برای آگاه کردن مردم که نپال مقصد باورنکردنی برای انجام این فعالیت است." بخش گردشگری هم امیدوار است از مسابقه لیزی سود ببرد چون می تواند فوق دونده های بیشتری را تشویق کند از کشورهای دیگر به نپال سفر کنند.

نیلندرا شرستا، رئیس انجمن ورزشی آماتور نپال گفت :" دو بر روی پاکوب می تواند بخش جدیدی برای فعالیت ماجراجویانه در این کشور باشد. اگر آن را خوب معرفی کنیم می تواند گردشگران را جذب کند."

هرسال هزاران گردشگر از تمام نقاط جهان برای راهپیمایی یا صعود مرتفع ترین کوه جهان به منطقه اورست می آیند. این ماه بیش از سه هزار گردشگر برای چندین روز در لوکلا به علت لغو پروازها در نتیجه هوای نامساعد آواره شدند.

ترجمه از منبع : http://www.hindustantimes.com/world-news/Nepal/Everest-high-Making-a-molehill-out-of-a-mountain/Article1-770883.aspx برگرفته از کوه نوردی، ورزش و سلامتی

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در دوشنبه سی ام آبان 1390 و ساعت 11:42 |

ده قانون برای جلوگیری از بروز آسیب دیدگی های جسمی رایج در ورزش سنگنوردی:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: آسیبهای رایج در ورزش سنگنوردی خاص این ورزش است. حتی بعد از جدا شدن فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی(سنگنوردی) کمیسیون پزشکی این ورزش جدا از کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی تاسیس گردید تا آسیبهای شایع این ورزش بطور تخصصی تر بررسی و معرفی گردد. در اینجا اطلاعات کاربردی در زمینه پیشگیری از صدمات جسمی این ورزش پیشنهاد شده است که امیدواریم مورد توجه و رعایت سنگنوردان خوب کشورمان قرار گیرد:

1) به طور مرتب نوع سنگنوردی تان را تغییر دهید. تغییر نوع و شدت فشار سنگنوردی ،‌یک راه بسیار کارآمد برای کاهش احتمال آسیب دیدگی است. مثلا تغییر نوع سنگنوردی در آخر هفته های متوالی از سنگنوردی اسپورت به صعود مسیرهای کلاسیک ،‌ طبیعتا موجب تغییر نوع فشار وارد شده به بدن می شود. هم چنین ،‌ تغییر مرتب تمرکز روی سنگنوردی و فعالیت های تمرینی طی هفته ، ‌مثلا جایگزین کردن صعود مسیرهای بولدر ،‌صعود با طناب و تمرینات آمادگی عمومی با هم،‌مانع از اعمال فشار به صورت یکنواخت می شود.

٣) در موقعیت های پرفشار اول پس از بروز آسیب ، ‌از روش بستن چسب دور انگشتان استفاده کنید. بستن چسب دور بست های حلقوی تاندون انگشتان،‌به کاهش نیروی وارد شده به تاندون ها کمک می کند و می تواند مانع بروز آسیب دیدگی شود. اما این چسب ها،‌چیزهایی نیستند که شما هر روز و در هر نوع صعود،‌از آن ها استفاده کنید. قرار گرفتن تاندون انگشتان و بست های حلقوی در معرض فشار تدریجی فزاینده،‌موجب قوی تر شدن آن ها و افزایش کارایی شان هنگام قرار گرفتن در معرض فشار بیش تر در آینده خواهد شد. استفاده از چسب های حمایتی در همه مواقع در دراز مدت بر قدرت انگشتان و تاندون ها اثر منفی خواهد داشت.

۴) در انجام حرکات خطرناک،‌احتیاط کنید. یک نکته مهم برای پیشرفت،‌شناخت و کنترل حرکت،‌به ویژه حرکات ذاتا خطرناک است. هنگام رسیدن به یک حرکت خطرناک و هنگامی که احساس می کنید انجام یک حرکت  به احتمال زیاد آسیب به همراه دارد،‌دو راه در پیش رو دارید. یکی این که از انجام حرکت صرف نظر کنید یا با احتیاط و به سریع ترین شکل ممکن از آن عبور کنید. واضح است که در چنین موقعیت هایی به تجربه نیاز دارید تا حس تشخیص موقعیت را در خودتان تقویت کنید، اما می توانید این مهارت را با شناخت بدن تان و نیز شناخت احساستان روی انواع مختلف گیره ها به دست بیاورید.

۵) تا رسیدن به اوج خستگی،‌ سنگنوردی نکنید. برای ما هیچ چیز لذت بخش تر از این نیست که،‌گاه یک روز سنگنوردی را تا گرگ و میش غروب به صورت تفریحی کش بدهیم. با این حال تمرین طولانی مدت به طور مرتب،‌به آسیب دیدگی منجر خواهد شد.

آگاهی از این که کی،‌ وقت متوقف کردن تمرین است،‌ یک مهارت ظریف در سنگنوردی است که شما نمی توانید آن را از کتاب یا نوارهای آموزشی یاد بگیرید،‌بلکه تنها تجربه و تمرین در این مورد به شما کمک می کند. بهتر است اشتباه شما، زود خاتمه دادن به تمرین باشد تا ادامه دادن تمرین،‌آن قدر که احساس کنید دچار آسیب دیدگی انگشتانتان شده اید.

۶) بیش از ۴ روز درهفته، تمرین یا سنگنوردی نکنید. در بسیاری از موارد،‌سنگنوردی یا تمرین،‌بیش از ۴ روز در هفته،‌اثر معکوس دارد. اگر شما چهار روز درهفته،‌در سالن یا طبیعت یا هر دوی‌آنها،‌سنگنوردی می کنید،‌ در سه روز باقی مانده هفته نباید تمرینات خاص این ورزش را انجام دهید. حتی در صورت اختصاص سه روز استراحت در هفته،‌بدن شما به زحمت می تواند آسیب های جزیی وارد شده به ماهیچه ها وتاندون ها،‌طی روزهای سنگنوردی را،‌ترمیم کند. به همین دلیل ، روش عاقلانه تر این است که یک چرخه تمرینی در نظر بگیرید که در آن،‌هر چند هفته یکبار، یک هفته استراحت منظور شده باشد. این مدت، زمان ارزشمندی برای  بدن برای جبران انرژی است.

٧) همیشه فرآیند گرم کردن و سرد کردن را انجام دهید. هر ورزشکار با تجربه ای به اهمیت گم کردن و سرکردن درست واقف است. متاسفانه سنگنوردانی را دیده ایم که بدون انجام هیچ گونه فعالیت مناسب گرم کردن، کشش یا صعود چند مسیر آسان، سنگنوردی را شروع میکنند.

همه آن چه که برای گرم کردن خوب مورد نیاز است،‌کمی عرق کردن ناشی از دویدن آهسته،‌راه یپمایی، یا دوچرخه سواری به مدت ۵ تا ١۵ دقیقه است. بعد از آن چند تمرین کششی سبک. سنگنوردی را با صعود چند مسیر ساده بولدر آغاز کنید.

هم چنین یک سرد کردن مختصر، که موجب شل شدن ماهیچه های منقبض و تسریع فرآیند بازیافت انرژی میشود،‌مفید است.

٨) تعادل ماهیچه ها را با انجام تمرینات ویژه گروه ماهیچه های آنتاگونیست حفظ کنید. پرورش ماهیچه های آنتاگونیست،‌ یکی از مغفول مانده ترین بخش های تمرین برای سنگنوردی است. عدم توازن قدرت ماهیچه ها در ساعد،‌شانه و کمر،‌از اصلی ترین عوامل بروز آسیب دیدگی ها است. اگر  شما در مورد سنگنوردی و اجتناب از آسیب دیدگی جدی هستید،‌باید حتما تمرینات مربوط به پرورش ماهیچه های آنتاگونیست را دو بار در هفته انجام دهید.

٩) برنامه تمرین تان را به صورت دوره ای تغییر دهید. بسیاری از کارشناسان امور ورزشی،‌دوره ای کردن تمرین را به عنوان یک روش استاندارد برای طراحی یک برنامه تمرین قدرتی موثر و بهینه،‌توصیه میکنند.

در ورزش پرتنش،‌مانند سنگنوردی،‌مهم ترین جنبه دوره ای کردن تمرین،‌در نظر گرفتن فاز های استراحت دوره ای و در نظر گرفتن زمانی برای کنار گذاشتن کلیه فعالیت های تمرینی است.

١٠) به تغذیه و استراحت کافی،‌بیش ترین اولویت را بدهید. به نظر می رسد که تغذیه و استراحت کافی یک نقش آشکار در عملکرد هر ورزشکار جدی دارد. طی سال های اخیر آگاهی افراد در این زمینه ها افزایش یافته است. شکی نیست که عملکرد سنگنوردان آگاه تر و سنگنوردانی که با یک برنامه دقیق،‌ تمرین می کنند،‌بیش تر به سطح نهایی توانایی شان نزدیک است و در عین حال کم تر با آسیب دیدگی مواجه می شوند.

 نوشته شده توسط علی رضا خلیلی در گروه کوهنوردی آوا و برگرفته از گروه کوهنوردی آزاد ملایر

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در دوشنبه سی ام آبان 1390 و ساعت 11:24 |

نجات جوان کوهنورد از مرگ:

به گزارش کوه نیوز به نقل از خبرگزاری مهر که در تاریخ ۹۰/۸/۲۵ در پی تماس مسئولان تله کابین توچال با سامانه ۱۲۵ و اعلام گرفتارشدن این شهروند جوان بلافاصله گروه نجات ایستگاه ۶۴ ساعت ۱۶:۴۵ دقیقه دیروز راهی ایستگاه ۵ تله کابین توچال شدند.

نجات جوان کوهنورداز مرگ

رضا محمد زاده فرمانده نجاتگران گفت: با وجود سرمای شدید و تاریکی هوا که فعالیت نجاتگران آتش نشانی را دشوار کرده بود آتش نشانان خود را به این شهروند جوان که بر اثر سرمازدگی، تاریکی هوا و خستگی مفرط به اتاقک زیر تله کابین پناه برده بود و توان حرکت نداشت رساندند.

نجاتگران آتش نشانی به سرعت پس ازانجام کمکهای اولیه فرد آسیب دیده را با بکارگیری تجهیزات ایمنی و نجات و استفاده از تله کابین به پایین انتقال دادند.

این فرمانده آتش نشانی گفت: مادر و پدراین جوان که با اطلاع از گرفتاری فرزندشان به محل آمده وبی صبرانه منتظردیدن او بودند با دیدن وی برق شادی و شعف در چشمانشان نمایان شد.

محمد زاده افزود: نجاتگران گروه نجات آتش نشانی ویژه کوهستان با همکاری امدادگران اورژانس در محل اقدامات لازم را برای باز توانایی این شهروند جوان انجام دادند و او را به آغوش خانواده اش بازگرداندند و با ارائه تذکرات ایمنی در خصوص کوه پیمایی به این جوان و خانواده اش به ماموریت خود که حدود ۴ ساعت طول کشید پایان دادند.

مطلب از کوه نیوز

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در دوشنبه سی ام آبان 1390 و ساعت 11:11 |

انجمن پزشکی کوهستان ایران: کیسه هوای کوله پشتی یک سیستم ایمنی خلاقانه جدید است که برای حفظ جان کسانی طراحی شده که علاقه دارند هنگام ورزش و اسکی از کوه و دره به پایین بپرند و دنبال ورزش‌های هیجان انگیز هستند. به گزارش سایت نارنجی، اگر جزو این دسته افراد هستید سقوط از ارتفاع یا گیر کردن در بهمن همیشه در کمین شما است. اما با کشیدن یک دستگیره روی کوله پشتی می‌توانید کیسه هوا کوله پشتی را فعال کرده و احتمال آسیب دیدن به خودتان را کمتر کنید.
 جالب اینجا است که کل این سیستم ایمنی که سازندگان آن را ABS می‌نامند وزن بسیار کمی دارد و فضای زیادی هم اشغال نمی‌کند. برای پر کردن کیسه‌های هوا هم از گاز نیتروژن استفاده می‌شود تا حمل آن خطرناک نباشد. این کوله پشتی‌های ایمنی از سال آینده با قیمت ۹۰۰ دلار وارد بازار می‌شوند و علاوه بر این، باید ۱۵۰ دلار هم برای کپسول‌های شارژ نیتروژن به صورت مجزا پول پرداخت کنید. که البته در مقابل ایمنی مبلغ بالایی به حساب نمی‌آید.
با تشکر از وبلاگ کوهنوردی و سنگنوردی
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه بیست و هشتم آبان 1390 و ساعت 11:37 |
در شرایط سخت انسان تا چه حد توانایی دارد:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: در برنامه های کوهنوردی گاهی اخبار عجیبی از توانایی های انسان در تحمل سختیها می شنویم. انسان موجودی توانا و قدرتمند است و در برخورد با سختیها توانایی های باور نکردنی دارد. شرایط حضور در محیط های کوهستانی و برنامه های کوهنوردی خصوصا در فصل زمستان محکی است برای شناسایی توانایی های انسان. آدمی می تواند با تمرین این توانایی ها را تقویت نماید. در ذیل نمونه ای از این توانایی ها را نام می بریم( گردآوری: دکتر حمید مساعدیان - عضو کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی):
تا کجا می شود سرما را تحمل کرد؟

اگر خاستگاه انسا ن ها به جای آفریقا، قطب شمال بود؛ این موجود دوپا خیلی راحت می توانست دماهای پایین تر را هم تحمل کند؛ اما چه کنیم که بدن انسان بعد از گذشت این چندصدهزار سال، هنوز هم به گرمای آفریقا عادت دارد. انسان یک موجود خونگرم است، یعنی برای آنکه فعالیت های زیستی بدن بدون مشکل انجام شود، دمای بدن باید حدود ۳۷٫۵ درجه سانتی گراد باقی بماند. اما وقتی در محیط سردی قرار بگیریم، بدن شروع به لرزیدن می کند و جریان خون به نقاط انتهایی رگ ها قطع می شود.
اگر دمای درونی بدن دو درجه سانتیگراد پایین تر بیاید، سرمازدگی به سراغ آدم می آید؛ سطح هشیاری کاهش می یابد و ضربان قلب ضعیف می شود تا وقتی دمای درون بدن به ۲۴ درجه سانتیگراد برسد که قلب از کار می افتد و انسان می میرد. البته رکورد تحمل سرما مربوط به خانمی به نام آنا بگنهام است که ۸۰ دقیقه در مخلوطی از آب و یخ گیرکرده بود و دمای بدنش تا ۱۳٫۷ درجه سانتیگراد افت کرده بود. اما شانس با او همراه بود که به رغم آنکه تنفس و ضربان قلبش در این دمای بسیار پایین قطع شده بود، اما مغز او هم به حداقل فعالیت رسیده بود و از آنجا که به اکسیژن زیادی نیاز نداشت، توانست دوام بیاورد و زنده بماند.

تا چه ارتفاعی می توان نفس کشید؟


هر چه از سطح زمین ارتفاع می گیریم، فشار هوا هم کمتر می شود و کار اکسیژن رسانی سیستم تنفس هم سختتر. نسبت به سطح مغز انسان اکسیژن درون بدن بسیار حساس است، بنابراین با کاهش فشار هوا، سردرد و سرگیجه هم شروع می شود. با حضور طولانی در ارتفاع بالای پنج هزار متر، بافت ماهیچه ای رو به زوال می رود و احتمال جمع شدن مایعات درون شش ها و مغزها افزایش می یابد که می تواند کشنده باشد. در ارتفاع بالاتر از ۷۵۰۰ متر، افت اکسیژن آن قدر شدید است که فرد هشیاری خود را از دست می دهد و حتی ممکن است منجر به مرگ شود.
به همین دلیل است که کوهنوردان برای صعود به ارتفاع های بالاتر، خود را برای مقابله با فشار پایین آماده می کنند و بیشتر از کپسول اکسیژن استفاده می کنند. اما افراد بسیار کمی هستند که توانسته اند بدون استفاده از کپسول اکسیژن به قله اورست صعود کنند. ارتفاع اورست ۸۸۴۸ متر است و بابو چیری، با ۲۱ ساعت ماندن در قله اورست، آ ن هم بدون کپسول اکسیژن در این مورد رکورددار است. به نظر می رسد حد نهایی صعود بدون کپسول اکسیژن ارتفاع ۹هزار متری بالای سطح دریا باشد.

بدون آب و غذا هم می شود زنده ماند؟


خیلی ها فکر می کنند اگر مصرف روزانه آب و غذا قطع شود، آدم تا جاییکه ذخیره چربی، کربوهیدرات و پروتئین داشته باشد، می تواند به زندگی ادامه دهد؛ اما این درست نیست! چون برای مصرف چربی نیاز به ویتامین هست و این ویتامین جز از راه غذا به بدن نمی رسد! بنابراین یک آدم چاق فقط برای یکی دو هفته می تواند زنده بماند و بعد در حالیکه هنوز چاق است، می میرد!
تنها چند روز آب نیاشامیدن هم کافی است تا فرد بمیرد! اما اگر فقط آب و ویتامین به بدن برسد و هیچ غذای دیگری خورده نشود، می توان تا یک سال هم زنده ماند. در روزگاران قدیم از همین روش برای رژیم غذایی استفاده می شد که البته به دلیل عوارض جانبی متعدد، این روش منسوخ شد.

تا چه مدت می شود نخوابید؟


بدن انسان نیازهای فراوانی دارد که عدم تامین آنها به مرگ منجر می‌شود. یکی از آنها خوابیدن است که برای زنده ماندن ضروری است، اما آیا می‌دانستید بی‌خوابی زودتر از بی‌غذایی باعث مرگ انسان می‌شود!؟ فکر می‌کنید رکورددار بیدار ماندن چه کسی است و برای چه مدت بیدار مانده است؟
چنان که نیوساینتیست منتشر کرده،‌ رندی گاردنر، پسر ۱۷ ساله اهل سن دیه‌گو، در روز ۲۸ دسامبر ۱۹۶۳ ساعت ۶ صبح از خواب بیدار شده و تا صبح روز ۸ ژانویه ۱۹۶۴ نخوابیده است، یعنی ۱۱ روز کامل بیداری!
۲۶۴ ساعت بیداری گاردنر هنوز هم رکورد علمی نخوابیدن حساب می‌شود که رکورد ۲۶۰ ساعتی قبل از خود را شکست. گزارش بیداری گاردنر را پژوهشگری به نام ویلیام دمنت از دانشگاه استنفورد نوشته است. جالب است بدانید که این پژوهشگر سه روز آخر را پا به پای گاردنر بیدار ماند.
اما در این مدت برای گاردنر چه اتفاقی افتاد؟ او نوسانات خلقی را تجربه می‌کرد، در حافظه و توجه مشکل داشت،‌ هماهنگی عملکردی نداشت، گفتارش با خطا همراه بود و حتی دچار توهم شده بود. او بعد از ۱۱ روز بیداری، ‌۱۴ ساعت خوابید.
بر اساس گزارش دمنت، گاردنر هیچ دارویی مصرف نکرده بوده است، اما افرادی اطرافش بوده‌اند که او را بیدار نگه می‌داشتند.در غیر این صورت، بعد از ۳۶ ساعت نخوابیدن، ‌بیداری سخت می‌شود و بعد از ۴۸ ساعت تقریبا دیگر نمی‌توانید بیدار ماند.
باید بدانید حتی در این شرایط هم، احتمال زیادی دارد که برای چند ثانیه،‌ بدون این که متوجه شده باشید یا حتی چشم‌هایتان را بسته باشید، خوابیده باشید. به این پدیده میکروخواب می‌گویند.
کسی نمی‌داند که گاردنر چه قدر میکروخواب داشته است. اما مشخص است که بی‌خوابی می‌تواند منجر به مرگ شود. موش‌هایی که بیدار نگه داشته شدند،‌ بعد از ۲ هفته مردند، در حالی که موش‌هایی که گرسنه نگه داشته شدند، بیشتر از این زنده ماندند!
هیچ سندی مبنی بر بیدار نگه داشتن انسان تا مرگ وجود ندارد. اما نوعی اختلال بی‌خوابی به نام بی‌خوابی خانوادگی مرگ‌آور وجود دارد که در آن بیماران توانایی خود برای خوابیدن را از دست می‌دهند. این بیماران تا ۳ ماه بیشتر زنده نمی‌مانند.
برگرفته از وبلاگ کوهنوردی و سنگنوردی
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه بیست و هشتم آبان 1390 و ساعت 10:44 |

کمک فناوری برای نجات راهپیمایان در دو حادثه در بریتانیا:


انجمن پزشکی کوهستان ایران: 11 نوامبر 2011 – امدادگران کوهستان در دو حادثه جداگانه از فناوری نوین و گوشی موبایل برای یافتن کوه پیمایان استفاده کردند. از تیم امداد کوه پنریت بریتانیا درخواست شد برای کمک به زوجی که در تاریکی و مه غلیظ در مسیر پنین گم شده بودند اقدام کنند. این زن و شوهر می خواستند مسیر بازگشت خود را پیدا کند اما گزارش دادند که گم شده اند. این تیم امداد لینک وب سایتی را به گوشی موبایل این زوج ، که دارای دریافت کننده GPS داخلی بود ارسال کردند تا مکان شان را بر روی نقشه دیجیتالی برای امدادگران مستقر در پایگاه پنریت نشان دهند. پس از آن ده امدادگر کوهستان بر روی تپه ماهور بسیج شدند و توانستند آنان را پیدا کنند.

در حین امداد رسانی به حادثه اول، تقاضای کمک دیگری از فردی  که در منطقه Hjgh Street گم شده بود دریافت شد. این فرد از ویژگی GPS گوشی موبایل خود برای ارسال مختصات خود استفاده کرد. و امداد گران هم مستقیما به سوی او رفته پس از یافتن او را تا کنار خودرویش همراهی کردند.

سخنگوی تیم پرنیت گفت:" حادثه مسیر پنریت اولین باری بود که در آن تیم ما از لینک وب سایت برای نشان دادن مکان فرد گمشده بر روی رایانه مقر تیم استفاده کرد. این روش خوب جواب داد ، اما لازمه آن این است که فرد باید دارای موبایل مجهز به GPS باشد و باید دارای سیگنال 3G خوبی باشند."

ترجمه از منبع : http://www.grough.co.uk/magazine/2011/11/11/technology-helps-mountain-rescuers-find-lost-walkers-in-two-incidents  , و با تشکر از وبلاگ کوه نوردی، ورزش و سلامتی

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه بیست و هشتم آبان 1390 و ساعت 9:50 |

معرفی کتاب: آمادگی برای سنگ نوردان: راهنمای کامل تمرین:

 

انجمن پزشکی کوهستان ایران: سنگ نوردی یکی از چالش انگیز ترین ورزش ها از نظر بدنی است، که قدرت ، انعطاف پذیری، و بنیه (stamina) فرد را محک می زند. برای پیشرفت در این ورزش، سنگ نوردان باید هر کدام از این موارد با ارزش را بسازد و حفظ کند. آمادگی برای سنگ نوردان اولین کتابی می باشد که هدف آن کمک به سنگ نوردان تمام سنین و با هر تجربه ای است تا برنامه تمرینی جامع و شخصی خودشان را طراحی و دنبال کنند.

 بخش اول کتاب اصول پایه آمادگی جسمانی کارآمد را شامل می شود و ابزارهایی را برای خود ارزیابی و تعیین هدف در اختیار سنگ نورد قرار می دهد. بخش دوم در بردارنده آمادگی عمومی، شامل تمرینات گرم کردن و انعطاف پذیری، تمرین قدرتی مقدماتی، توصیه هایی برای کاهش وزن، و پانزده تمرین آمادگی باورنکردنی قسمت مرکز بدن می باشد. قسمت سوم حوزه ارزشمند تمرینات ویژه سنگ نوردی را می گشاید، و  شامل بیست تمرین موثر برای هدف قرار دادن تمام ماهیچه های مهم انگشتان، دست ها، و بالا تنه، همراه با راهبردهایی برای توسعه قدرت، توان و استقامت می باشد. فصلی هم وجود دارد که مختص موضوعی است که در اکثر کتاب های تمرین از قلم افتاده است: تمرین مجموعه عضلات مخالف که برای حفظ تعادل عضلانی و کاهش خطر آسیب دیدگی بسیار حیاتی هستند.

 در تکمیل قسمت سوم فصلی در زمینه آمادگی بنیه برای افزایش توانایی صعود روزهای طولانی آورده شده است. بخش آخر، یا قسمت چهارم، نحوه گردهم آوردن یک برنامه تمرینی جامع را آموزش می دهد. این بخش، که بر نتایج خودارزیابی خواننده استوار است، کوه نوردان را در زمینه انتخاب و ترکیب تمرینات موجود در سرتاسر کتاب جهت ایجاد یک برنامه آمادگی هفتگی راهنمایی می کند. برنامه های زمان بندی شده تمرین برای سطوح توانایی مبتدی، متوسط و پیشرفته ارائه شده است. در این کتاب توصیه هایی هم برای جوانان، زنان ، سنگ نوردان بالای پنجاه سال، و اطلاعاتی در مورد تغذیه عملکرد، فواید گسیختن ( استراحت دادن) برنامه ریزی شده از سنگ نوردی، رازهای کاهش دادن فراوانی و شدت آسیب ها آورده شده است.

در مورد نویسنده :

 اریک هورست نویسنده کتاب بیش از سی سال به سنگ نوردی مشغول بوده است. او مربی است که از طریق کتاب هایش، مقالات چاپ شده در مجلات، سمینارها و وب سایت ها به هزاران سنگ نورد برای بهبود عملکردشان  کمک رسانده است. هورست کتاب های Rock Training for Climbing ، How to Climb 5.12، Learning to Climb Indoors، Rock Climbing Virginia, West Virginia, and Maryland را هم تالیف کرده است. او در لنکاستر پنسیلوانیا زندگی می کند.

انتشارات Falcon Guides این کتاب را در اول آگوست 2008 در 224 صفحه به زبان انگلیسی منتشر کرده است.

منبع : http://www.amazon.co.uk/Conditioning-Climbers-Complete-Exercise-Falcon/dp/0762742283/ref=sr_1_1?s=books&ie=UTF8&qid=1321506829&sr=1-1

مترجم : فریدون شیرمحمدلی ، با تشکر از وبلاگ کوه نوردی، ورزش و سلامتی

 

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه بیست و هشتم آبان 1390 و ساعت 9:29 |

گزارشی از برگزاری اولین دوره‌ی آموزشی امداد و نجات در غار:
با حضور مدرسان فرانسوی

اولین دوره آموزشی امداد و نجات در غار، در روز سه شنبه 24 آبان ماه، پنجمین روز خود را پشت سر گذاشت.

در این دوره آموزشی که توسط بخش غارنوردی کارگروه کوه‌نوردی فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی و با همکاری سازمان امداد و نجات در غار فرانسه (SSF) و فدراسیون غارشناسی فرانسه (FFS) و با حضور 32 شرکت کننده با هدف آموزش و ترویج تکنیکها و روشهای امداد و نجات در قرارگاه پلور در حال برگزاری است، تکنیکهای مختلف امداد و نجات در غار بصورت عملی و تئوری توسط دو مدرس مطرح جهان از کشور فرانسه آموزش داده می‌شود.

 برنامه روزانه که بصورت فشرده از 8 صبح تا 8 شب اجرا می‌گردد شامل آموزش، مرور و تمرین عملی توسط شرکت کنندگان، کلاسهای تئوری و نمایش فیلم‌های امداد و نجات در غار می‌شود.

منبع: کوهنوشت

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه بیست و هشتم آبان 1390 و ساعت 9:18 |

در توچال:
 نجات جوان کوه‌نورد از مرگ!

خبرگزاری مهر: در پی تماس مسئولان تله کابین توچال با سامانه 125 و اعلام گرفتارشدن یک شهروند جوان، بلافاصله گروه نجات ایستگاه 64 ساعت 16:45 دقیقه دیروز راهی ایستگاه 5 تله کابین توچال شدند.

رضا محمد زاده فرمانده نجاتگران گفت: با وجود سرمای شدید و تاریکی هوا که فعالیت نجاتگران آتش نشانی را دشوار کرده بود آتش نشانان خود را به این شهروند جوان که بر اثر سرمازدگی، تاریکی هوا و خستگی مفرط به اتاقک زیر تله کابین پناه برده بود و توان حرکت نداشت رساندند.

نجاتگران آتش نشانی به سرعت پس ازانجام کمکهای اولیه فرد آسیب دیده را با بکارگیری تجهیزات ایمنی و نجات و استفاده از تله کابین به پایین انتقال دادند.

این فرمانده آتش نشانی گفت: مادر و پدر این جوان که با اطلاع از گرفتاری فرزندشان به محل آمده وبی صبرانه منتظردیدن او بودند با دیدن وی برق شادی و شعف در چشمانشان نمایان شد.

محمد زاده افزود: نجاتگران گروه نجات آتش نشانی ویژه کوهستان با همکاری امدادگران اورژانس در محل اقدامات لازم را برای بازیابی توانایی این شهروند جوان انجام دادند و او را به آغوش خانواده اش بازگرداندند و با ارائه تذکرات ایمنی در خصوص کوه پیمایی به این جوان و خانواده اش به ماموریت خود که حدود 4 ساعت طول کشید پایان دادند.

+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در شنبه بیست و هشتم آبان 1390 و ساعت 9:15 |
<