10 August 2011 

The International Mountaineering and Climbing Federation brings together millions of men, women and children joined by their passion for mountains. 

Everest Base Camp trek and Pokhalde peak climb part of youth event 
The UIAA Global Youth Summit is holding a unique event in Nepal in September which will include a trek to Everest Base Camp and meetings with prominent Nepalese climbers. 
The Global Youth Summit Year of Asia event is a unique opportunity to share the Himalayas with experts including the Nepal women’s record Everest team, ECO Everest expedition leader Dawa Steven Sherpa and mountain medicine experts of the Himalayan Rescue Association. 
The trek takes in some of the world's most famous mountain scenery passing Ama Dablam on route to Everest Base Camp and its spectacular ‘horseshoe’ of Everest, Lhotse and Nuptse. 
 The aim of the trek is manifold:

• Set new rock routes and boulder problems
• Take part in high altitude and youth lecture – Himalayan Rescue Association
• Trek with some of Nepal’s top Sherpas including members of women’s record Everest team
• Discover ice climbing in Asia and how to organize ice climbing events
• Take part in an ecological action and school visit on route
• Contribute to mountaineering and mountain communities in Nepal
• Exchange mountaineering and climbing know-how

This UIAA Global Youth Summit (GYS) event is supported by the North Face (Nepal), ARISF, UIAA Youth, Himalayan Rescue Association and endorsed by the Nepal Mountaineering Association. Asian Trekking Ltd is providing two free places. 
The GYS is the name for UIAA Youth Events that promote peace and cooperation between countries and the protection of the environment. They centre on certain themes, including crag development, local ethics and traditions, improving individual performance and environmental

گردآوری و تدوین: دکتر حمید مساعدیان

عضو کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی

انجمن پزشکی کوهستان ایران: همانطور که قبلا گزارش شده بود اخیرا تعدادی از سنگنوردان در منطقه پل خواب به بیماری مشکوکی مبتلا شده بودند که بعدا گزارش گردید عامل این بیماری ویروس هپاتیت آ بوده است. در اینجا اطلاعاتی در مورد هپاتیت آ برای کوهنوردان و سنگنوردان عزیز ارائه می شود تا با توجه بیشتر به مسائل بهداشتی بتوانیم ورزشی سلامت و ایمن داشته باشیم. 

هپاتیت نوعی التهاب کبدی است که معمولا در اثر عفونت ویروسی به وجود می آید.

انواع مختلفی از ویروسها می توانند این بیماری را ایجاد کنند که روش بیماری زایی هرکدام متفاوت است.نحوه ابتلا به این بیماری ویروس هپاتیت آ (اچ آ وی) یکی از عمومی ترین عوامل عفونتزا در بسیاری از نقاط جهان است و می تواند از طریق خوردن یا آشامیدن غذا و یا آب آلوده نیز سرایت کند. این ویروس در مدفوع یافت شده و در صورت تماس مقدار اندکی از مدفوع فرد مبتلا به هپاتیت آ با دهان فرد دیگر می تواند منتقل شود. رعایت مسایل بهداشت فردی و شستشوی کامل دستها می تواند خطر سرایت این ویروس را به حداقل برساند.

 برخی از افراد هم ممکن است به بستری شدن در بیمارستان نیاز پیدا کنند.

آزمایشهای طبی: برای تشخیص بیماری با انجام آزمایشهای خون پزشک می تواند وجود بیماری هپاتیت آ را تشخیص دهد.

منفی بودن نتیجه آزمایش خون به چه معناست؟ این نتیجه به این معنی است که شما تاکنون در معرض این ویروس نبوده و بالطبع از ایمنی در برابر آن برخوردار نیستید. چنانچه در معرض ابتلا به این بیماری قرار داشته باشید پزشک به شما توصیه می کند که خود را در برابر آن واکسینه نمایید.

تشخیص و درمان: عفونت هپاتیت آ معمولا شدید نیست اما گاهی باعث التهاب شدید کبدی می شود که سبب بستری شدن فرد در بیمارستان می شود.

«رینهولد مسنر»، مشهورترین کوهنورد امروز دنیا، از زمانی که پنج ساله بود کوهنوردی را آغاز کرد. او متولد هفدهم سپتامبر 1944 در «ویلنوس» در جنوب ایتالیاست.

به گزارش خبرنگار «بازتاب ورزشی» به نقل از سایت «جربرید»، رینولد در بیست سالگی موفق شده بود بیشتر مسیرهای سخت کوهستان‌های Dolmits و آلپ غربی را همراه با برادرش «گونتر» صعود کند و به تدریج سبک جدیدی را در کوهنوردی جهان با فلسفه خودش مبنی بر صعود سبک‌بار به روش آلپی را ایجاد کرد.«گونتر» پس از آن در اثر بهمن در نزدیکی کمپ اصلی قله «نانگاپاربات» جان خود را از دست داد. 
آنها موفق شده بودند برای نخستین بار از جبهه موسوم به «روپال» به این قله بالای 8000 متر صعود کنند. این نخستین صعود «مسنر» و برادرش در کوهستان‌های هیمالیا بود که ضربه روحی سختی را به «رینولد» وارد کرد و چند سال طول کشید تا بر پیامدهای این ضربه روحی غلبه کند.

وی پس از نخستین صعود بدون اکسیژن و تک‌نفره به «نانگاپاربات» و «اورست» اولین انسانی شد که هر چهارده قله بالای هشت هزار متر را صعود کرده و سومین نفری که هفت قله را صعود کرده بود. او یک افسانه زنده در میان کوهنوردان جهان است. 
خودش می‌گوید: «صعودهای به یاد ماندنی من به اورست بدون اکسیژن و صعود انفرادی به نانگا پارپات قابل تکرار نیستند». او خودش صعود جالب توجهش به «گاشربروم 1 و 2» به همراه «هانس کامرلندر» در سال 1984 را یکی از عالی‌ترین دستاوردهایش در هیمالیا می‌داند. 
در سال 1975 او و «پیتر هابلر» اعلام کردند که قصد دارند یک قله بالای هشت هزار متر را به روش آلپی صعود کنند. او منظور خود را از سبک آلپی اینگونه بیان کرد: «شروع صعود از پایین کوهستان بوده در صورت یافتن محل مناسب و نیاز کمپ موقت احداث می‌شود. هیچ تعیین مسیری انجام نشده و از اکسیژن استفاده نمی‌شود». 
آنها بدون طناب و پس از جا گذاشتن بیشتر وسایل خود در راه موفق به صعود سریع به «Hidden peak » از مسیری جدید شدند. این دومین صعود موفق به این قله بود. 
چیزی که بیش از همه مسنر را در یادها نگه می‌دارد و به طور واقع نشان‌دهنده توانایی‌های اوست، این است که تا به امروز او تنها انسانی است که از جبهه بسیار خطرناک و سخت «روپال» به «نانگاپاربات» و به تنهایی به قله اورست صعود کرده است. امروزه این کوهستان‌ها آنقدر شلوغ است که کسی نمی‌تواند ادعا کند صعود انفرادی کرده است به این معنی که صعود وی از کمپ آخر تا قله بدون کمک هیچ شخصی صورت گرفته است. البته باید توجه کرد که صعود وی در تابستان انجام شد که فصل بادها و بارش‌های موسمی می‌باشد.
مسنر همچنین یکی از معدود غربی‌هایی است که ادعا کرده موفق به رویت Yeti (موجود عظیم‌الجثه پشمالویی به شکل انسان که گفته می‌شود در کوهستان‌های هیمالیا زندگی می‌کند و به Snow man هم معروف است) شده است. او گفته که دو بار او را دیده است که بار آخر آن در آخرین سفرهایش به منطقه یخچال «کاراکروم» بوده است و ادعا کرده که عکس‌هایی را نیز از وی تهیه کرده است. 
عده‌ای بر این باورند که شخصیت مسنر پس از صعودهایش به ارتفاعات بالا به علت عدم استفاده از اکسیژن و آسیب‌های مغزی تغییر کرده است و از او به عنوان نمونه‌ای هشداردهنده از پیامدهای حضور در ارتفاعات زیاد نام می برند. «ناظر صابر» کوهنورد پاکستانی که در چند صعود همراه مسنر بوده گفته بود که مسنر را با کشیدن حشیش در ارتفاع زیاد آشنا کرده است ولی او این کار را دوست نداشته. 
به هر حال «مسنر» نه تنها شهرت زیادی را به دست آورد بلکه شخصیت قوی او باعث شد خیلی‌ها در مورد او اظهارنظر کنند. 
او در صعودهایش در دهه 1970 با انتقادات زیادی روبه‌رو شد و بسیاری از شکست‌های وی خوشحال می‌شدند و او را متهم به آسیب‌های مغزی می‌کردند. او طی دو صعود اولش در هیمالیا سه همنورد خود از جمله برادرش را از دست داد و پس از بازگشت به وطن متهم به جا گذاشتن دوستانش در کوهستان شد و یا مانند گاشربروم متهم به رد شدن از روی اجساد برای رسیدن به قله. 
عده‌ای محاسبه کرده‌اند که او در صعودهایش 9/99 درصد شانس کشته شدن داشته است اما طبق همین آمار و محاسبات او دارای توانایی‌های فیزیکی و روحی بسیار بالا همراه با ذهنی فعال است که به او توانایی این را داده که در وضعیت‌های بسیار سخت تصمیم‌های درستی بگیرد. 
البته مسنر تنها یک کوهنورد بزرگ نبود. در سال 1990 او دوباره با پیمایش قطب جنوب به صورت پیاده نامش را مطرح کرد و سپس هم قطب شمال را پیمایش کرد. 
اما بی‌شک خاطرات مسنر به عنوان یک کوهنورد بزرگ و یک اسطوره واقعی در کوهنوردی تا چند دهه دیگر نسل‌های مختلف کوهنوردان را به خود مشغول خواهد کرد. 
مسنر در سال 2004 صحرای «گوبی» را در شش هفته از شرق به غرب پیمایش کرد. 
در تابستان سال 2000، سی سال پس از صعود موفقیت‌آمیزش به «نانگاپاربات» به این قله بازگشت و تصمیم گرفت از مسیری تازه صعود کند. «هوبرت»، برادر وی نیز با او بود ولی مسیر را برای صعود بسیار خطرناک ارزیابی کردند.

با تشکر از سایت سیالان

بیماری مرموز در بین سنگ نوردان:
انجمن پزشکی کوهستان ایران: اخیرا خبر شیوع بیماری مرموزی توسط چند تن از سنگنوردان در منطقه های بند یخچال و پل خواب شایع شده که عین متن سوالی که توسط یکی از سنگنوردان تهرانی در وبلاگ آمده در اینجا می آید. از کلیه عزیزان و سنگ نوردانی که خبری و یا اطلاعاتی از دوستان خود در زمینه ابتلا و یا شیوع این بیماری دارند درخواست می شود به انجمن پزشکی کوهستان ایران ارسال نمایند :

 به تازگی از تعداد زیادی از سنگنوردان شنیده ام که به دنبال انجام برنامه در منطقه پل خواب به شدت مریض شده اند. 

از جمله بیش از 5 نفر قزوینی و تعدادی گرگانی که برنامه های جداگانه ای داشته اند با مشکلات شدید گوارشی و عفونی مشابه.

بهترین گزینه را شما یافتم تا اطلاع دهم که در صورت نیاز اطلاع رسانی لازم و توصیه های مناسب انجام شود.

منبع:  http://www.thebmc.co.uk/News.aspx?id=4401

تشخیص و درمان آسیب های مینیسک در ورزش کوهنوردی:

گردآوری: دکتر حمید مساعدیان

عضو کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی

انجمن پزشکی کوهستان ایران: ورزش کوهنوردی یکی از ورزشهایی است که صدمات زانو از آسیب های شایع آن می باشد. در این بین آسیبهای منیسک یکی از شایعترین صدمات زانو است که درمان طولانی مدت داشته و گاهی نیاز به اعمال جراحی دارد. در این مقاله بیشتر با علائم آسیب منیسکهای زانو آشنا شده تا در صورت برخورد با این آسیبها با اقدام به موقع درمان صحیح آن را پیگیری کنیم:  

بعد از پاره شدن مینیسک  ورزشکار احساس درد در زانوی خود می کند ولی معمولا شدت درد به آن میزان نیست که ورزشکار نتواند به ورزش خود ادامه دهد.

 در این حالت معمولا بعد از گذشت 24 ساعت زانو متورم شده و دچار محدودیت حرکات می شود . در بعضی از افراد پارگی منیسک ممکن است باعث   قفل شدن زانو  شود . در معاینه زانو تندرنس(دردناکی) دارد که این دردناکی در خط مفصلی مشهود تر است.

تست مک موری (خم و راست کردن و چرخاندن زانو است که با این حرکت ممکن است بیمار احساس درد در مفصل زانوی خود داشته باشد ) در پارگی مینیسک مثبت می شود.

معمولا در عکس ساده رادیوگرافی شواهدی دال بر پارگی مینیسک دیده نمی شود ولی با MRIیا انجام آرتروسکوپی تشخیص قطعی می شود. 

.

درمان پارگی مینیسک شامل دو مرحله است یکی فاز حاد و دیگری فاز مزمن.

در فاز حاد آسیب باید در ابتدا فرد را از ادامه ورزش کوهنوردی منع کرد، به وی استراحت داد و زانو را تحت کامپرشن(بانداژ با باند کشی) و درمان با یخ قرار داد.

 معمولا در هر یک ساعت بین 10 تا 20 دقیقه از یخ بر روی موضع استفاده می شود بهتر است از تماس مستقیم یخ با بافت پرهیز شود زیرا ممکن است باعث آسیب پوست شود. این درمان باعث کاهش تورم و التهاب در بافت آسیب دیده می شود. درمان فاز حاد معمولا بین 48 تا 72 ساعت به طول می انجامد.

در فاز مزمن درمان تاکید بر روی بازتوانی و در صورت داشتن اندیکاسیون ، عمل جراحی است.

نوع درمان بر حسب سن فرد، میزان فعالیت و تحرک فرد، میزان و ناحیه پارگی مینیسک  و مدت زمانی که از پارگی گذشته است تغییر می کند. ناحیه ای که در یک سوم خارجی مینیسک قرار دارد دارای خونرسانی خوبی است و پارگی هایی که در این قسمت هستند ممکن است به طور خودبخودی یا با عمل جراحی ترمیم شوند. ناحیه دو سوم مرکزی به صورت خود به خودی یا عمل جراحی ترمیم نمی شود بلکه احتیاج به جراحی و خارج کردن مینیسک به صورت کامل یا نسبی دارند که این عمل معمولا به وسیله آرتروسکوپی و توسط جراح متخصص ارتوپدی انجام می شود.

درمان فیزیوتراپی:

بعد از عمل جراحی ورزشکاران باید تحت فیزیوتراپی قرار بگیرند که ممکن است این درمان برحسب نوع عمل جراحی تا چندین ماه طول بکشد و شامل مراحل مختلف درمانی می باشد. بعد از طی این مراحل ورزشکار برای بازگشت به ورزش کوهنوردی آماده شده است.

با تشکر از دکتر شاهین صالحی – متخصص پزشکی ورزشی