ویژگیهای فیزیولوژیکی کوهنوردان نخبه جهان:
براساس مطالعات انجام شده در زمان اوج فعالیت چند تن از کوهنوردان نامدار جهان از جمله پیتر هابلر ورینهولد مسنر اطلاعات جالبی بدست آمد.این دانسته ها به ما نشان می دهد آن تصوری که ما از کوهنوردان بزرگ جهان داریم اینگونه نیست و آنها شرایطی همچون ما در مراحل حضور در ارتفاعات بلند دارند.آنچه آنان را متمایز می کند خصوصیاتی است که فراتر از تصورات ماست و آن مهارت ، تمرین ، تجربه ، انگیزه قوی و . . . می باشد و برای اینکه یک کوهنورد خوب باشیم باید این مهارت ها را تمرین کنیم:
پیتر هابلر در ارتفاعات بالاتر از 5300 متر معمولا از سردرد و استفراغ شکایت داشته است و حتی 3 سال پس از صعودش به قله اورست، در ارتفاع 6400 متری به خیز مغزی مبتلا می شود.
آمادگی بدنی کوهنوردان در حد افراد ورزیده استقامتی بود (اما بسیار پایینتر از دونده های استقامت). تنها، میزان اکسیژن خون کوهنوردان به هنگام تمرین در محیط هیپوکسی بالاتر از افراد معمولی بود.
در نتیجه گیری کلی، عوامل متمایز کننده کوهنوردان نخبه از دیگران مهارت، تجربه، انگیزه قوی، میل استثنایی در صعود و دستیابی به هدف است. راینهولد مسنر همواره میل به برتری داشته است:
احساس برترین و بهترین بودن.
پژوهشگران 6 کوهنورد را که دست کم یکی از قله های بالای 8500 متری را بدون استفاده از اکسیژن اضافی صعود کرده بودند 2 تا 12 ماه پس از صعودشان به ارتفاعات، مورد مطالعه قرار دادند (از جمله مسنر و هابلر).
|
دامنه گروه |
میانگین گروه |
راینهولد مسنر |
|
سن |
50-34 |
41 |
39 |
|
قد (سانتی متر) |
182-170 |
176 |
179 |
|
وزن (کیلوگرم) |
81-60 |
71/2 |
69 |
| ضربان قلب استراحتی |
66-36 |
55 |
56 |
|
هماتوکریت (درصد) |
49-39 |
43/8 |
42 |
|
هموگلوبین (گرم در 100 میلی لیتر) |
16/4-13/3 |
15 |
15/2 |
|
درصد تارهای کند انقباض |
76-66 |
70/2 |
67 |
|
اکسیژن مصرفی بیشینه |
65/9-48/8 |
59/5 |
48/8 |
همانطور که می بینید کوهنوردان صاحب نام دنیا شرایط استثنایی و خاصی نداشته اند بلکه عوامل ذکر شده در بالا باعث موفقیت و نامداری آنان در عرصه کوهنوردی گردیده است.
گردآوری: دکتر حمید مساعدیان
Oelz et al., J Appl Physiol. 1986
با تشکر از: دکتر وحید تادیبی عضو هیئت علمی دانشگاه رازی کرمانشاه
+ نوشته شده توسط انجمن پزشکی کوهستان ایران در سه شنبه بیست و پنجم آبان 1389 و ساعت
12:51 |
